av Rolv Landøy

Gode festlyd!

Ivar Medaas syng om ”kjære Bruvik”, ein protestsong mot ny bru.

Her kjem ein protestsong mot protestsongen.

No kan fergefolket sleppe mykje mareritt og gru,

for på Værlandet kan ferga no få snu.

Det er årets store clu,

at no er det laga bru

over fleire sund med sjø og rennesu.

Folket her i vest, dei sa ifrå så alle måtte tru:

”Det er her, og berre her at vi vil bu!

Derfor treng vi, her og nu,

både køyreveg og bru,

så vi slepp å slingre mellom skjær og flu!” Huttetu!

Dei som bygde denne vegen har vi teke til vårt bryst.

Dei har jobba hardt så lenge det var lyst.

Dei har hatt ein real dyst.

Hei hurra for deira lyst:

Byggja bruer langs vår skjæromkranste kyst!

No kan vi – som barn av eit ekte gjennombarket folkeferd –

tola både regn og rok og ruskevær!

Og for fødande i kø

vert det mindre stampesjø,

om det stormar ifrå nordvest eller sø’.

Når vi no har fått oss bruer, blir det veldig lett å gå

burt til naboen og sjå – og helse på.

På den andre øya bur

ein brukande brudgom eller ei brur.

For å sjekke det, so må du ta ein tur!

Ta ein kjærleikstur på Alden der han kneisar høg og svær!

Heldt ein maidag med varmt og vårleg vær!

Blir du heit og yr og vill,

så er Alde-risen snill.

Han kan dra ned skodde-hatten med eit smil!

Dei har ordna gamle ”Bruvik”, og sett motoren istand,

så no krek han seg forsiktig fram med land.

At dei kan, dei kan, dei kan.

At dei orkar da dar sør i Nordhordland.

Lat dei berre fiksa gamle rustne holkar med dei kan.

Vi vil heller køyre trygt over land!

Over land, over strand, vi skal reise over land!

Vi skal køyre så trygt som det gå an! Alle mann!!

Mange hundre millionar år det tok og få istand

det som no er blitt vårt dyre fedreland.

Og då isen smelta vekk

veidemannen kom og fekk

både ”fogl” og fisk i ”påse” og i sekk!

No skal vi få råde grunnen her ei ganske lita tid.

Vi skal trivast her i fred og harmoni.

Veg og bruer har vi fått,

og det målet som er ”nått”

det er frukt av alt som før har foregått!

Det å byggja fine bruer, er ein kunst som er så stor

at den burde kallast ”alle kunsters mor”.

Denne kunsten gjer oss gla’,

den er også god å ha

når vi rundt omkring på øyane skal dra.

Og med gode kommunikasjonar

blir det meire nærkontakt,

så vi snart har same tone og takt!

No er alle mann på vakt,

for ny framgang og meir makt.

-Ikkje gløym å fylje med i neste akt!