Sida for heimlengsel og nostalgi.

Vi har sett eit stadigt aukande behov for ei eiga side for utflytta
Bulenningar og Værlenningar.
Her kan einkvar utflytta Bulenning og Værlenning som ynskjer det
få sitt eige vesle bildearkiv med bilde av huset sitt, familien, katten sin
eller kva ein måtte ynskje.
Håpet er at da vil lindre noko av den akutte heimlengsel som heilt
sikkert herjer blant Bulenningar og Værlenningar som befinn seg ute i den
store verden.
Løgne filer
Her kjem da i dann og vann nokre løgne filmsnuttar og sånt som dei med stor heimlengt
kan sjå på, so kansje dei gløyme heimlengta i den tida dei kosa seg med dei løgne filene.
Enkelte filer kan være store og egne seg best for folk med god tid eller ekstremt breidt breiband.

Inge Værøy har sendt link til ein artig filmsnutt som omhandler hjortejakt. Kanskje da er slik da foregår seg på jakta i Stangenskogen??

Ei fil som viser litt av båtlivets sommargleder.

Dialektoppretting.
For at da skal bli lettare å gli inn at i miljøet når utflytta Bulenningar og
Værlenningar kjem heim frå den vide verden, so har ho Linda Landøy
laga eit lite kurs som dåke kan øve litt på sånn på forhånd.
Som eit ekstra hjelpemiddel er da og lagt inn med lydfiler.
Dialektopprettingskurs.

Ord og uttrykk frå Bulandet og Værlandet som er brukt idag.
Dette er ei side som skal vise særegne uttrykk som ein finn på Bulandet eller på
Værlandet i dag. Med tid og stunder kjem da  lydfiler og. Ein god del av uttrykka vert nok
brukt andre stader i Sunnfjord og, mens andre er heilt særegne.
Ord og uttrykk frå Bulandet og Værlandet, som vert brukt i dag

Eldgamle dialektuttrykk fra Værlandet og Bulandet.
Her er ei side med dialektuttrykk frå øyane som blei nedskrivne allerede i 1646.
Uttrykka som har klart å overleve heilt til våre dager er gjengjevne her. Med tid
og stunder kjem dei og som lydfiler. Da er berre å begynde å bruke uttrykka til daglig,
slik at dei ikkje forsvinn frå ordspråket vårt.
Dialektuttrykk frå eldgamle dager.

Mat-tradisjonar i Bulandet og Værlandet.
Her kjem det oppskrifter på lokal mat, og ei oversikt over ulike mat-tradisjoner ute i øyane.
Oppskrifter og lokal mat-tradisjon.
 

Du må klikke ein gong på bileta for å sjå korleis dei ser ut i virkeligheita.
 
Sidan dissa fotogalleria på heimesida har begynt å fuske litt når vi skal lagre dei, så lyt vi gjere da på ein anna måte, inntil vi har klart å somla oss til å bruke ett litt meir moderandes program. Heretter vert da link til eigne heimlengtsider.

Frida Melvær sitt heimlengt arkiv.

Vegard Leite sitt heimlengt arkiv.

 

Lise Landøy sitt heimlengt arkiv.

Lise kjempa med å lære seg masse lure ting på ein skule i Flora. Her er nokre heimlegtbilde ho kan kose seg med når heimlengten er som verst og alt skulearbeid er noko herk.
Ho Lise skal få seg nokre fleire heimlengtbilder når pappa'n kjem heim frå sjøen, broder Vebjørn kjem heim frå skule og katten  kjem heim frå jakt.
09.12.10
Då er både pappa Bjørnar og pusa behørlig fotografert, då gjenstår da berre å fange han Vebjørn sopass lenge at ein får fotografert han.
 

09.12.10 Endelig fekk heimesideskrivaren kloa i han pappa Bjørnar, sånn at ho Lise kan få endå fleire heimlengtbilde å kose seg med. Her er pappa Bjørnar på butikken, klar til å kjøyre heim etter at ho mamma har handla frå seg.

09.12.10 I gangen heime ligg pusa, og er ganske so avslappa midt i julestria. Den ligg nok å venta på at ho Lise skal komme heim.

Sånn er da Lise ser huset sitt når ho kjem heim frå skulen, eller kor ho no enn har vore.

Her står mamma Erna og broder Ivar i døra og venta på ho Lise. Pappa Bjørnar, broder Vebjørn, og katten var ikkje heime. Ellers ville dei stått i døra og venta dei og.

Utanom å glede seg til ho Lise kjem heim, så har han Ivar mykje dataspel å putle med. Her kjøyrer han helikopeter for harde livet.

Her heng bilde av alle gullungane til Erna og Bjørnar.

Ho Lise er like sjarmerande og søt i dag, som ho er på bildet som heng på veggen.

Her er bilde av mamma og pappa og.

Her er den flotte utsikta ho Lise har når ho sit ved kjøkkenbordet heime.

Ho Lise oppheld seg ikkje berre på kjøkkenet, ho dandera flotte retta og. Her er blåbærmuffinsa som ho Lisa har laga, og Kurten kan garantere at dei var gode, han åt opp to stykke endå han var stappmett frå før.

Her er inngongsdøra til rommet hennars Lise.

Her er resten av rommet, der ho Lise kan slappe av når ho er heime. Ho mor let føre at da er skjelden rommet ser so ryddig ut når ho Lise har kontrollen på rommet sjølv.

Her er utsikta vestøve, frå altanen til Lise. Ho har nett fått seg kjekke nye naboa og, Bengt Ronny og Lise.

Her er utsikta sørøve.

Huset til Lise sett frå nord.

Her er huset til Lise sett frå sør, omtrent midt i bildet.

Her ser vi garasjen til Lise.

Og her ser vi bilen til Lise, som ho ikkje får øvelseskjøyre med, for da er vist sånn moderandes automatgir i dinna bilen.

Her er ei av fjærene som ho Lise for å trakka i når ho var lita, ho likte å grave etter småkrabbe og alt anna ho kunne lage seg akvarium av.

Her er den nye kjekke naboen Bengt Ronny. Han lurte litt på kva for ein orginal som trakka nede i fjæra med eit fotoapparat, men når at da var Kurten so skjønte han at da var berre den vanlige lokale orginalen som trakka dar nede i fjæra med eit fotoapparat.

Johan Landøy sitt heimlengt arkiv.

Johan er lærling på ein skule långt inne i fjora, heilt inne i Sogndal. Han bur på hybel midt i tjukkaste Sogndal, med fjell på alle kanta. Stakkars fyren, ikkje rart om han kjenne eit snev av heimlengt av og til. Her er nokre bilde han kan kose seg med når fjorden følast som trångast og fjella som høgast, og elevane eller lærarane på skulen han jobba på, har vore ekstra sure og tverre.

Her er huset til han Johan, ute i Bulandet. Når han ser ditta synet så veit han at han er skikkeleg heime.

Skiltet utfor døra levna ingen tvil om at her er da mamma Ruth og pappa Øyvind som bur, da er berre å komme seg innomhus i varmen, og til masse god mat og kjekke folk.

Mamma Ruth og pappa Øyvind står klar i døra og gleda seg til han Johan skal komme heim neste gong, dei håpa da ikkje vert lenge til.

Her er døra inn til rommet hans Johan.

Rommet til Johan er klart til å ta imot han, da mangla berre litt dyne- og putetrekk og Johan sjølv.

Da er tydelegvis Liverpool da vert heia på, her på romma hans Johan.

Da er ikkje berre fotball dinna karen interessera seg føre, han har vore innom hjortejakt òg. Ein skikkelig friluftens og villmarkens sønn ditta her.

Nattbordet tyda kanskje ikkje so mykje på friluft og villmark, men da er no fint dandert og klart for dei fleste eventualiteta ein måtte treffe oppi når ein er heime i Bulandet.

Veslesøster til Johan, Anna, demonstrerer korleis Johan lika å tilbringe dagane når han er heime for å få litt velfortjent kvile, itte ei hard økt inne i fjorden. Da einaste som mangla er pusen Artur som pleie kvile i armkroken. Når heimesidefotografen var på besøk so benytta sikkert Artur anledninga til ein liten tur i hønsegården hans, kjenne eg Artur rett.

Bilde av Johan og søstrene, Maria og Anna, omkransa av litt skummel skugge frå ein ellers truskyldig heimesidefotograf. Da er ikkje løye at mamma Ruth og pappa Øyvind har hengt ditta flotte bilde midt i staua.

Mamma Ruth, likkjesyster Anna og pappa Øyvind sit i sofaen og ser på bilde av Johan. Jammen har dei vore skikkeleg heldig med dinnja gutonjen, og dei gleda seg namteda til han skal komme heim på besøk neste gong.

Pappa Øyvind har fått eit hint frå mamma Ruth, om å henge opp litt klesvask. Her føl pappa Øyvind opp hintet, mens han drøsa om at da vert, i alle fall, tredobbelt so mykje å henge opp når Johan kjem heim, pluss at buksene hans Johan pleie være fulle av hol og utslitne omtrent før han Johan kjøpe dei. Men same kan da være, berre Johan kjem heim på besøk snart, so kan buksene være så holete og skitne dei berre vil. Pappa Øyvind har massa klesklype på lur, turkestativet er stort og turkeveiret er godt.

Båten, han Johan pleie kose seg med når han er heime, ligg klar og venta på han.

Johan ytra eit bittelite ønske om å få bilde av butikken i Bulandet på heimlengtarkivet sitt. Her er eit kjekt vinterbilde av butikken og kaia.

Om Johan har lyst å sjå eit lite glimt av butikken, så er da heilt gjensidig. Jentene på butikken, her ved Bjørg, Marianne og Ragnhild, gleda seg storleg til å få eit glimt av Johan òg.

Sindre Sandøy sitt heimlengt arkiv.

Sindre har flytta frå Bulandet til Førde. Han har sikkert mykje å putle med dar inne i fjora, men sopassa kjekt som ute i Bulanda kan da no vel aldri verte :-). Her er nokre heimlengt bilde Sindre kan kose seg med når han lengta tilbakers.
 

Nabo og kompis Nikolai, og Tassen, gleda seg til Sindre skal komme på besøk neste gong.

Her står huset til Sindre og venta på han, når han er heime i Bulandet.

Plenen som vert brukt til fotballbane, ligg her og vent og. Men den egna seg foreløpig best til skigåing og snømannbygging.

Alle dei kjekke elevane som gjekk i klasse med Sindre savna han fælt. Dei elevane som ikkje er med på bilde var rundt om i Syden når bildet vart teke, dei savna Sindre dei og.

Her ligg elevane fint dandert på golvet i gymnastikksalen, og fundera på kor tid Sindre kjem heim på besøk neste gong.

Marlene Sætevik sitt heimlengt arkiv.

Marlene befinn seg inne i Førde på skule, og studera og spekulera og lengta sikkert, av og til, litt heim til mamma, pappa, Torstein, katten og resten tå Bulandet. Her er nokre bilde ho kan trøste seg med når skulen og Førdelivet er noko herk, og ho lengta litt heim.

Sånn ser da ut for ho Marlene når ho kjem tuslande frå butikken eller bussen, på vei heim.

Her ligg båten Marlene pleie grakjøyre med om somrane, no ligg båten berre å venta på neste sommer og at ho Marlene skal herje med han att. Sjarken som ligg ved kaia heiter og Marlene. Sjarken er nydeleg fin, så heimesideskrivaren skjønna godt at den er oppkalla etter Marlene.

Huset på nært hald, når Marlene ser ditta så veit ho at da er rett før ho kan hive seg i godstolen og kose med katten og resten tå familien.

Her er no eit bilde av huset og kaia, sett frå nord.

Pusen sit ved døra og venta på at ho Marlene skal komme å kose med han. Eller ho, heimesideskrivaren gjekk ikkje so nøye til verks at han sjekka kva kjønn pusen er, men same kan da være, pusen er no i alle fall fin og snill og lengta etter ho Marlene.

Da er ikkje berre pusen som lengta etter Marlene. Her står mamma Hilde og pappa Helge i døra og gleda seg til neste gong Marlene skal komme heim.

Pusen har funne plassen sin i godstolen, da er berre litt kos frå Marlene som mangla so er den heilt fornøgd.

Broren Torstein er flink til å kose med pusen òg, så den er i trygge hender sjølv om Marlene er i Førde.

Bryllupsbilde av mamma, pappa, Marlene og Torstein, som heng i staua. Marlene får sikkert mange gode minne når ho ser ditta bilde. Jammen var ho søt når ho var lita òg ho Marlene.

Her er leikerommet / koserommet der Marlene kan ha vennane sine på besøk og sjå på fjernsyn, spele spel eller berre herje, utan at mamma og pappa set å føl med heile tida.

Senga til Marlene berre står der å gleda seg til ho Marlene skal komme heim og halde ho med selskap, kosedyret ser ut til å glede seg masse da òg.

Endå eit bilde som sikkert gjer Marlene mange gode minne.

Pappa, Torstein og mamma sit i sofaen og ser på bilde av Marlene. Dei lengta etter ho og gleda seg veldig til ho skal komme heim neste gong.

 

Janne Sandøy sitt heimlengt arkiv.

Janne har flytta frå Bulandet til Førde stakkars, og er da noko ho då treng så er da heimlengt bilder. Her er nokre bilde som Janne kan kose seg med når ho lengta tilbakers til Bulandet.

Her sit nokre av dei nærmaste vennane til Janne og lengta etter ho Janne. "Sukk, håpa Janne kjem på besøk snart". Frå venstre Annika, Monica, Dorthea, Maria og Anna.

Sånn ser da ut når Janne kjem heim til Bulandet og huset sitt.

Her er da fine huset som står å venta på Janne.

Her står inngongsdøra og venta på at ho Janne skal komme inn.

Den kjekke leikeplassen utanfor huset.

Utsikta sørover mot dei kjekke naboane.

Endå nokre kjekke naboa, og eit flott hus. Jammen må da være nokre svære folk som har bygd eit so fint hus.

Utsikta mot resten tå verden.

Klassen til Janne, dei savna Janne alle saman.

Så glad vert dei når dei tenkjer på neste gong dei skal treffe Janne.

Klassen i full sving med kunst og handverk timen, her skulle Janne vore med strikketøyet sitt og.

Her er pulten Janne skulle hatt vist ho hadde vore dar, her står vennane og tenke på Janne mens dei savna ho masse.

Her er da dei har skreve på tavla til Janne.

Randi var klasseforstandar til Janne dei to siste åra ho budde i Bulandet. Randi sakna Janne ho og, so let ho føre at Janne er ei skikkeleg kjekk og flink jente.

Wenche Sandøy sitt heimlengt arkiv.

Wenche har gått på skule i Førde i fleire år, no har ho komme inn på sykepleierskulen og då vert ho i Førde enno 3 år. So da er jammen på tide ho Wenche får seg eige heimlengtarkiv, slik at ho kan finne seg litt trøst når livet i Førde er noko herk og skulearbeidet er berre elendigheit.
 

Når heimesideskrivaren kjem for å ta heimlengtbilde så får ikkje Wenche lov å være til stades for å sjå kva som vert fotografert, da skal være litt overraskelse. Ho må berre sette seg i bilen og kjøyre stakkars.

Her fer Wenche kjøyrande.

Sånn ser da ut når Wenche kjem andre veien, på vei heim. Jammen eit kjekt syn itte lange og slitsomme dagar på skulen inne i Førde.

Pappa Terje og mamma Eli står klar i døra for å ta imot Wenche når ho kjem heim.

Her er hagen heime, eit flott syn.

Her er noko som ho Wenche ikkje lika so godt, ho har ikkje noko til overs for ugras. Da vil sei ho har ikkje noko til overs for å luke ugras, så da utset ho helst til nokre andre luka da vekk. Akkurat da har ho til felles med heimesideskrivaren.

Slike fritidssysla kan ein kose seg med heime i Bulandet om sommaren. Her er da søstra Monica som har vore ute og blitt slept i badering.

Her er søstra Monica, bror Bjørnar og nabo Sindre. Dei er alle like fornøgd og glade når Wenche er heime på besøk.

Her er loftstaua med fjernsynskrok, der ungdommen pleie sitte å kose seg. Gamlingane held seg i staua nede. Her zappa Monica seg igjønna programma for å sjå om da er noko interessant å sjå på.

Her er fyrste barnerommet til Wenche, no er da kontor.

Her står senga å venta på Wenche når ho er heime.

Favorittkosebamsen var ikkje til stades når heimesidefotografen var på befaring, men da sit no ein koselig liten kosebamse og venta på ho Wenche for da.

Her er litt av resten av rommet som Wenche har heime.Da er ikkje få medalje ho har på veggen.

Ho Wenche har medalja i fleng, ei skikkeleg flink idrettsjente ho Wenche.

Ho Wenche har ikkje berre medalja, ho har ei bokhylle full med pokala og. Da ser ut som da er TaeKwonDo pokala, so da er nok best å oppføre seg fint i nærheita av ho Wenche, ellers kan ein få lære seg litt om korleis TaeKwonDo spesialista ordna opp med ufine folk.

Ho Wenche har ikkje berre talent innafor idrett, ho har eit kunstnarisk talent og. Her er to bilde ho har malt.

Her er mange småbilde frå då Wenche var lita.

Ho var søt, sjarmerande og nydelig fin når ho var lita óg, ho Wenche. Her skal ho til å ta seg eit karbad, og etter kva ein kan sjå so trengst da, ser ut som ho nett har hatt seg eit herremåltid med sjokolade.

Her sit resten av familien og mimra øve tidligare dager, då ho Wenche budde heime heile tida. Dei håpa no at ho kjem heim så ofte ho kan, for da er no aller kjekkast når ho er heime og held dei med selskap.

Karianne Norstrand sitt heimlengt arkiv.

Karianne  kjempa med å studera helse og sosial inne i Førde. Her er nokre bilde som ho Karianne kan kose seg med når ho føle heimlengt eller når ho treng ei lita trøst inni mylja alt da knallharde skulearbeidet.
 

Når Karianne kjem til Hillersøyna og ser ditta synet her, då veit ho att ho er heime og i trygge hender. Ein skimta til og med mamma Bodil som står på altanen og vinka.

Her står pappa Arve klar til å ta imot Karianne når ho kjem heim.

Mamma Bodil, tanteungane Emmilie og Sebastian, og pappa Arve sit i sofaen og gleda seg til Karianne skal komme heim.

Tante Ida Lina var ikkje sikker på om Karianne fekk heimlengt av å sjå bilde av ho, men motivet var så fint at den mannlege heimesideskrivaren måtte no berre ta bilde sånn for sikkerhets skuld.

Her er kontoret der Karianne sit å hacka på PC'n når ho er heime. Tastaturet berre gleda seg til at ho Karianne skal komme å taste på da.

Senga og kosedyra venta på Karianne og.

Her er nokre av fotball pokalane Karianne har hanka inn i løpet av åra

Twakondo diplomar, Karianne er ei skikkelig idrettsjente.

Endå fleire som Karianne er tante til, Andrè og Alexander. Dei spela dataspel for å fordrive tida mens dei venta på at Karianne skal komme heim.

Ole Markus, den eldste tanteungen. Ho Karianne var vel berre 6 år når ho blei tante til Ole Markus, og han er skikkeleg stolt øve å ha ei so fin og kjekk tante. Dei er no foresten skikkelig stolte og glade resten av tanteungane og, so gleda dei seg masse til å få Karianne på besøk.

Mathilde K. Riisnes sitt heimlengt arkiv.

Mathilde har i likheit med Karoline , under her, ein kamp med lekser og anna skulearbeid inne i Førde. Her er nokre bilde ho kan kose seg med når heimlengten slit som hardast i skrotten, og når skulearbeidet er noko herk.
 

Heime held dei på å bygge på huset, og slik ser da ut når Mathilde kjem øve brua på vei heim.

Pusen, som er hokatt og heiter Bob-Kåre, sit i stolen og lurer på kor tid ho Mathilde kjem heim. Han er skikkelig kose med Mathilde sjuk.

Pappa Kjell og mamma Heidi står å beundra bilde av dinna flotte jentungen dei har klart å laga til, og so gleda dei seg til at ho skal komme heim. Pappa lova at han skal ta på seg ei skikkelig brok, utan hol, når ho Mathilde kjem heim.

Her sit Emmy, Bob Kåre, mamma Heidi, pappa Kjell og Dorthea i sofane og gleda seg skikkelig til ho Mathilde skal komme heim neste gong.

Her er rommet til Mathilde, Bob Kåre ligg på senga og venta, skikkelig kosesjuk er han og.

Da er tydeligvis Liverpool og Brann ho Mathilde heia på.

Hanna, Rebekka, Kari og Marlene som går siste året på ungdomsskulen heime i Bulandet, gleda seg og til ho Mathilde skal komme heim so dei får herje litt saman att.

Karoline Rogne sitt heimlengt arkiv.

Ho Karoline kjempa og kava med skulearbeid inne i Førde, stakkars jenta. Her har ho litt heimlengtbilde som ho kan kose seg med nå skulearbeidet er som hardast og heimlengten som striast.
 

Her er huset Karoline har vokst opp i. Ikkje løye ho har vorte so fin når ho har vokse opp i eit slikt fint hus :o) Rommet til Karoline er bak da øverste glaset til venstre på inste veggjen.

Her er utsikta Karoline ser nordøve, rett før ho går inn i huset. Når ho ser dinna utsikta da veit ho at da er rett før ho kjem inn til mammaen, pappaen, broremann og katten.

Når Karoline skal reise på skule att, so må ho trakke ned dinna vegen. Utsikta sørover er no fin den og, men da er no sikkert litt vedmodig utsikt for ho stakkars Karoline når ho må reise tilbakers te Førde, skulen og resten tå verda. Da er og i dinna retninga pappaen pleie sikte inn bilen når bilen skal ha seg ein vask.

Her står katten, med da orginale navnet Pus, utfor døra og lure på kor tid yndlingsjenta hans, ho Karoline, skal komme heim.

Her er stolen Karoline pleie sitte mykje i. Pusen sirkulera rundt stolen og lure på om ikkje ho Karoline kjem snart, so han kan kose litt med ho i stolen.

Pusen sakna Karoline so mykje at han må få litt trøst hos pappa Arild, og trøsta såg ut te å være gjensidig.

Her er PC kroken der Karoline chatta med vennane sine når ho er heime.

Her er rommet til Karoline. Da ser ut som bamsane sit å lengta og. So er da eit makelaust ryddigt rom ho Karoline har, ho er nok ei skikkelig snyrta jente. Vist ikkje da var ho mamma so panikkrydda litt på førehand når ho fekk høyre att da kom ein heimesidefotograf på besøk om nokre minutta.

Pappa Arild og mamma Kathrin sit i sofaen og lengta itte Karoline, og gleda seg veldig te ho kjem heim neste gong. Vi ser her, at da nok ikkje berre er da fine huset som gjere at ho Karoline er so fin, ho har rett og slett vore heldig med foreldrene sine og.

Mats Leander Grepstad sitt heimlengt arkiv.

Mats Leander sit ein eller annan plass, er ikkje sikker på kor, og lengta heim til besteforeldre og snekka i Bulandet. Og besteforeldre og snekke lengta etter han.
Her har han litt trøstebilde å kose seg med når lengta etter Bulandet vert som verst.
 

Her ligg snekka og venta på at han Mats Leander skal komme trakkande for å starte ho opp.

Eit litt nærmare bilde av snekka. Ei ser formelig kor ho venta på å få seg ein tur i sunda med han Mats.

Huset til besteforeldrene der Mats bur når han er i Bulandet. Bestefar Audun står i døra og kikka nordøve i verene og lure på kor tid han Mats kjem heim.

Bestefar Audun og bestemor Marit står i døra og venta på han Mats Leander.

Pernille Rutledal Olsen sitt heimlengt arkiv.

Pernille budde ein periode i Bulandet, og er her ute i øyane på besøk so ofte ho kan. No går ho på skule i Bergen,
mens ho samstundes jobba ombord i hurtigruteskipet M/S Nordlys. Den mannlege heimesideskrivaren hadde seg ein
liten tur med M/S Nordlys og der traff han Pernille, og ho ønskte seg so sårt litt heimlengtbilde frå Bulandet. Da skal ho herved få.
 

Her i Håkonhuset held Pernille hus mens ho budde i Bulandet

Her på kjøkenet har Pernille ete mange frukosta før ho reiste på skulen eller på fiskeindustrien der ho jobba etter att ho var ferdig på skulen

Her er stua i Håkonhuset.

På Fiskeindustrien har Pernille handtert mang ein pale. No er mykje bygd om, men kanskje eit bilde av den nye pakkelinja kan skape eit snev av heimlengt.

Kantina er som den var når Pernille jobba her og skapa heilt sikkert litt heimlengt.

Her er benken på Halsøyhågen der Pernille sat og smugrøykte når ingen skulle sjå ho

Her er William som var kjærasten til Pernille. No er han lærar på skulen og ellers like staut og kjekk som då Pernille budde her.

Her kan Pernille så utsikta ho hadde når ho sat på Halsøyhågen og smugrøkte.
 

Hildur Hillersøy sitt heimlengt arkiv.

Da er lenge sidan heimesideskrivarane fekk tips om at ho Hildur sakna heimlengt arkiv, men  no er da er ikkje alltid
at dei som da vert tipsa om ynskje sånt sjølv. Når heimesideskrivaren fekk anledning til å spørje Hildur sjølv om
ho ville ha heimlengt arkiv, so hørte han på stemma hennars at da var sterkt etterlengta. Stakkars Hildur som har vore utan
heimlengt arkiv so lenge, men no ordna da seg.
 

Her er huset Hildur vaks opp i.

Mamma, Bente, pusler rundt huset og lurer på kor tid gulljenta Hildur kjem heim på besøk neste gong.

Dokkehuset som borna til Hildur, Synnøve og Tiril, kosa seg i når dei er på besøk i Bulandet.

Døra til barnerommet hennars Hildur. Heilt utan antydning til slag eller spark, so ho Hildur har tilsynelatande vore ei rolig jente heilt utan temperamentsfulle raserianfall som har gått ut øve dørene. Mamma poengterte att ditta berre var tilsynelatande, og at da var andre dører da gjekk ut øve.

På barnerommet til Hildur sit Bamse som ho fekk på si fyrste julaften, han lengta nok sårt itte ho Hildur. På fanget har han Pusa, som var suttekluten til Hildur.

Her er stauedøra, og da var den som fekk unngjelde dersom Hildur var i dårligt humør. I fylje pappa, Finn, so er da eit under av da skjeldne at glasruta i døra aldri har vorte knust.

I staua sit ei av dokkene til Hildur. Ho sit nok å lengta itte Hildur den og.

Pappa står på kjøkenet og laga noko kulinarisk kveldsmat.

Kveldsmaten består i nykokt krabbe, vistnok noko ho Hildur lika svært godt og.

Mamma og pappa i sofa'en med eit bilete av dei som Hildur har laga.

Hildur er skikkelig flink å lage bilde, her er nokre andre ho har laga.

Når mamma og pappa sakna Hildur som verst, so har dei bilde av ho på veggen, som dei kan trøste seg med.

Pappa og den store kveita han fekk i sommar.

Kaien er bygd litt om sidan Hildur av lita, men ho kjenne seg vel sikkert att for da. Her omtrent hoppa Hildur i havet i svartaste svartesinne ein gong då ho og pappa Finn diskuterte økonomi eingong i tenåra. Pappa fekk no drege ho på land, mens mamma hørde brøla heilt inn i Nikøyna. So ho Hildur var temperamentsfull, hadde stor stemmeprakt og sans for å styre sin eigen økonomi. Og da har ho kanskje enno for da dinna heimesideskrivaren veit.

Marita Larsen sitt heimlengt arkiv.

Ho Marita sit no heime og kosar seg, so ho lengta no i grunn ikkje so mykje heim, i og med at ho er heime.
Mora hennars, ho Lillian, derimot lengtar etter bornebornet Mia, dotra Marita og den staute svigersonen Fridtjof.
Difor  har ho Lillian organisert da slik at Marita har fått seg heimlengt arkiv slik at ho sjølv kan sitje å lengte til Bulandet :o)
 

Marita og Mia koser seg i sola, synna i huset

Svigersonen til Lillian, Fridtjof, sit og nyt synet av dei to fine jentene

Her er barnerommet til Mia

Her er soverommet mormor Lillian pleie ligge på. Fridtjof og Marita hadde pumpa madrassa full i luft før mormor Lillian kom på besøk, men da var ikkje ikkje mykje luft att her itte mormor har reist heimatt

Fridtjof, Mia og Marita koser seg i staua.

Bilete av stolte besteforeldre heng på veggen

Mia i leikekroken sin Eit skjørt frå mormor Lillian er yndlings suttekluten

Anne Gunn Gillesøy sitt heimlengt arkiv.

Ho Anne Gunn, stakkars, sit på Flaktveit i Åsane og lengta heim til Bulandet støtt og stadigt. Her er nokre heimlengt bilete ho kan kose seg med så lenge.
 

Her ser ein bua, fjøsen og litt av barndomsheimen til Anne Gunn. Vi skal sjå om ikkje vi kan ta eit bedre bilete av barndomsheimen seinare.

Her er mamma til Anne Gunn, ho Gunnlaug, som står på kjøkenet og mimra øve sist ho Anne Gunn sat og åt ved kjøkenbordet.

Her er utsikta vestøve frå kjøkenbordet

Her er mange kjekke bilete på kjøleskapet

Mamma står i staua ved pianoet og ser på da siste familiebilete som blei teke.

På veggen i gongen har mamma nokre kjekke bilete frå då Anne Gunn var mindre, men like søt

Ho mamma sit i solkroken og nyt ein kopp kaffi. Ho gleda seg skikkelig til Anne Gunn skal komme heim

Her er hagen på sørsida av huset, mamma har kjempa mykje med dinna plenen her

Huskatten lurer og på om ikkje ho Anne Gunn snart kjem heim

Her er utsikta innøve frå barndomsheimen til Anne Gunn

Og her er utsikt nordover

Systra til Anne Gunn, ho Ingrid, snekra for harde livet då heimesidefotografen var på besøk. Ho tok seg nett ein liten pause sopass at fotografen klarte å knipse eit heimlengtbilete til Anne Gunn

Her er ein typisk solnedgong i Bulandet

Når da ikkje er typiske solnedgonga, so er da typiske storma. Storma kan og lage heimlengt, berre ein har vore vekke lenge nok

Levi Rogne sitt heimlengt arkiv.

Han Levi kjempa og kava inne i Bergen. No når jula nærma seg slit heimlengten ekstra hardt i skrotten, vi håpa at dissa heimlengtbileta kan virke litt lindrande i so måte.
 

Her sit foreldrene til Levi og lurer på korleis da går med gutongjen dar inne i byn. Han huska no vel å ta på seg tjukke lobba vist da er kaldt ute

Katten "Stuemora" har eit avslappa forhold til da meste, men gleder seg nok til han Levi kjem heim

Her er Levi og Ronja for månge herrens år sidan. Dei kosa seg vist mykje ilag

Her er rommet og senga Levi brukar når han er heime. Kva slags lektyre han har på senga våga ikkje heimesideskrivaren seg te å studere nærmare

Her han han meir lesestoff som venta på han til han kjem heim

Her er døra inn til gamlerommet hans Levi

Her er eit lite utsnitt av julegava han Levi får hos mamma og pappa i år

Plakaten frå då Levi slutta i barnehagen. Dei sakna han vist dar og

Levi fyrste gongen han var på juletrefest i Fiskarheimen. Kollektskåla har han tredd øve haue, og ser ut til å være nøgd med da

Levi når han var liten,truskyldig og var rond øve magen. Itte kva heimesideskrivaren har høyrt so har magen vist begyndt å værte ein anelse rond att.

Levi har vist alltid vore flink til å gjere fleire ting på same tid. Her fylle han på og lensa unda på same tid.

Maria Helene Nystad Graarud sitt heimlengt arkiv.

Ho Maria går på skule i Bergen, stakkars. Dar sit ho å lengta heim til mamma i Bulandet, katten, småsyskena og stefaren Bjørn. Ho skal feire jula hos faren sin i Kristiansand, men heimesideskrivarane har ikkje budsjett te å reise so långt for å ta bilete. Vi får no ta oss av heimlengta som gjeld distiktet vårt. So håpa vi at dissa heimlengt bileta kan være til trøst for ho Maria når tilværelsen vert for traurig dar inne i byen.

Her sit ho mamma og gleda seg skikkeligt til ho Maria skal komme på besøk att.

Ho mamma har vorte ei skikkelig racer'erske på PC'n. Da er berre å skrive innlegg i gjesteboka vår, ho mamma les da med ein gong. Å skrive innlegg i gjesteboka er heller ikkje noko problem for ho mamma. Julekalendaren vår har ho og full kontroll på.

Her er rommet, og senga ho Maria nyt livet i når ho er på besøk hos ho mamma. Den vesle skrotten ein kan sjå i hjørna på senga har tilbringa mykje tid i armkroken hennars Maria.

Her er den vesle skrotten som har vore so heldig å tilbringe mykje tid i senga hennars Maria. Ein liten lur rev.

Her er trappa som ho Maria, med livet som innsats, bevega seg i kvar gong ho skal ned i kjellaren å legge seg. Vi får håpe da går fint i framtida og. Dinna mannlege heimesideskrivaren har brote bein opptil fleire gonger, so han kan no trøste ho Maria med at da gjere vondt med da same, men da er utruligt mykje trøst og omsorg ein får når ein har litt gips på seg.

Veslebror Ola sit i sofa'en og gjere på da han lika best, utanom å tenkje på ho Maria då, nemlig å spele på Gameboyen sin.

Heimesideskrivaren måtte ut på jakt itte veslesyster Oda, ho var nemlig på Norheim hos Helge og Gunn for å lage pepparkaker. Når ho fekk vite da var heimlengtbilete til Maria da gjaldt, so sat ho heilt stilt og berre drømde om dinna kjekke storesystra si.

Ho Oda i full sving med å lage peparkake til jul, saman med andre stødige bakarar. Oda, Leah, Anna og Ida. Da vert nok ei peparkake til ho Maria og tenkje eg.

Her tilbringa vist Maria mykje tid når ho er heime i Bulanda. Da er ikkje månge spegla rundt om i dinna verda som har sitt so mykje fint som dinna spegelen her.

Her har heimesideskrivaren lagt seg i skikkelig låg posisjon for å ta bilete tå ein lettare forskremt "Gråtass"

Han "Gråtass" hadde litt bedre tru på ho mamma, so i den armkroken fant han seg godt til rettes. Dei er so fine begge to at da var rett før heimesideskrivaren prøvde seg på å klappe på dei. Men han har fått så månge klor frå skarpe klør opp gjønna tiden, so han klarte no å halde seg. So vidt da var.

Han Bjørn var ikkje kommen heim frå sjøen når heimesideskrivaren var på fotobesøk. So her er eit bilete av Bjørn som mamma har i lommeboka si. Klara heimesideskrivarene å knipse eit bedre bilete av Bjørn ein gong, so skal vi legge da inn her. Men da er no ikkje sikkert da vert so lett då. :o)

William Rogne sitt heimlengt arkiv.

William Rogne sit oppe i Trondheim å studera for å verte lærar, men heimlengten  riv og slit i skrotten støtt og stadigt.
Her er eit lite heimlengt arkiv som vi håpa er til hjelp for han William mens han streva med lekse dar oppe i Trondheim.

Da fyrste heimesideskrivaren traff på når han var på heimlengt oppdrag var systra hans William, ho Karoline, som slappa av på sofa'n. Da var no foresten eit flott syn da då.

Itte at ho mamma fekk dandert seg litt framfor spegelen so var alle klart til heimlengtbilete. Dinna mannlege heimesideskrivaren skjønna no ikkje kvifor ho mamma måtte dandere seg framfor spegelen, ho er no like fin uansett

Her står pappa Arild, mamma Kathrin og syster Karoline ved døra og venta på at han William skal ta seg ein tur heim.

I staua står piano'et som William stadigt sit å klunka på når han er heime. I og med at piano'et fremdeles står i staua so rekna heimesideskrivaren med at da er fine tona han William klara å får utav da

Her er rommet hans William. I og med at han William er oppe i Trondheim og studera so har pappa'en benytta anledninga til å bruke rommet som midlertidig lagrings plass. Ser ein godt itte so skimta ein magen til pappa'en på venstre side av bilete.

Han William har eige bad når han er heime, men itte kva dinna stadigt gravande heimesidejournalisten har funne ut so fortrekke han William vistnok ofte badet til reserveforeldrene sine, ho Magni og han Leif.

Her er gamlerommet hans William, her flytta han ut når han var sånn omtrent 13-14 år. Da må bemerkast at dei som sit på senga vart plassert dar lenge itte at William flytta ut.

Her ser ein eit at resultata av lynnedslaget i nabohuset tidligare i år. Vert da sjåandes slik ut fleire gonger vil vistnok William flytte bort til reserveforeldrene sine når han er heime.

Her er dei to finaste i William sin familie. Utanom ho mamma Kathrin då, katten kjem nok til kort dar. Her er syster Karoline og katten som heiter noko so skjeldan som Pus.

Her er reserveforeldrene til William, Magni og Leif. Bilete er frå i fjor men da er fordi Leif er på havet for øyeblikket. Ho Magni lovde å dandere Leif'en skikkeligt når han kjem heim, og so ringe itte heimesidefotografen. So kunne ho Magni opplyse til han William at han berre måtte komme på besøk for badet var ledigt.

So har reservepappaen, han Leif, komme heim. Han var ikkje so begeistra for dinna fotograferinga. Ser ein godt itte so ser ein armen til reservepappa Magni, ho heldt han godt fast sopass lenge at heimesidefotografen fekk knipse eit bilete

Her står badet til reserveforeldrene klart til neste gong han William kjem på besøk. Den svære klyppemaskina som ligg på vasken er den maskina som han William pleie barbere seg med når han er her.

Liv Edith Rougnø Lavik sitt heimlengt arkiv.

Ho Liv Edith sit långt oppe i Eksingedalen og lengter både støtt og stadigt til Bulandet dar ho vaks opp. Ho Liv Edith har forlengst oppdaga dinna heimesida, men ho ville no gjerne ha sine eigne heimlengtbilete og. Da skal ho selvfølgelig få, og so håper vi at ho tek turen ut i øyane te oss snart.
 

Her i ditta huset budde Liv Edith den fyrste tida ho var i Bulandet.

Her var soverommet til foreldrene

Sånn såg kjøkkenet ut.

Og her inne budde ho Liv Edith.

So flytta dei bort til huset ein ser her, kaia hadde dei og

Huset til Liv Edith frå ein annan vinkel.

Her står tre av barndomsvenninnene og mimra øve då ho Liv Edith budde her

Dissa barndomsvenninnene er so fine at heimesideskrivaren berre måtte ta eit bilete til av dei. Hilde, Ingrid og Sissel

Her var ho Liv Edith kokke for Lavikjen som grov og bygde vegar og fotballbane i Bulandet. Lavikjen syntes so godt om kokekunstane til ho Liv Edith at han like godt grov te seg ho og, og so for dei til Eksingedalen.

Fotballbana so Lavikjen bygde mens han samstundes kurtiserte Liv Edith. Som ein kan sjå so gjorde han godt arbeid, for fotballbana ligg på same plassen enno.

 

Monicha Ann Landøy sitt heimlengtarkiv

Ho Monicha sete ofte i huset sitt i Florø og stirer med lengting i blikket sørover mot si barndoms øy. Her kjem nokre bilete som kan gjere kvardagen litt kjekkare.

Det ultimate heimlengtbildet. Bilde av seg sjølv når ein er heime.

Ka du ska te med no då? Heimlengtside? Ja so du..

Ka va da eg skolde trykkje på no då? Va da ok? Oi, no sende da. Ka gjere eg no? Ho mamma sms'a for harde livet.

Rakkarunge nr. 1.

Rakkarunge nr. 2.

Rakkarunge nr. 3.

Dette måleriet ser harmlaust ut, men det kan faktisk framkalle heftige feberfantasiar.

Eit vanleg syskrin? Tilsynelatande. Men det er det ikkje. Det er faktisk den einaste lovlege friplassen i ekstremsporten "leike tikka på middagsstunda". Opp til 4 ungar kunne sitje oppå dette skrinet om gongen. Dei kunne lage syskrin før i tida.

Den sjeldne jungeloteren. Sky og vanskeleg å få auge på.

Grønruss 1986. Anne Britt og Monicha.

Raudruss 1989.

Eit viktig vegkryss i Monicha sitt liv.

I barndommen budde ho Monicha meir eller mindre i fjøra. Ho var på fornamn med dei fleste krabbane og hadde imponerande oversikt livet i havet.

 

 

André sitt heimlengtarkiv

Da e ikkje lett å kompensere for ulempene med å ha busett seg på feil øy, men vi håpa dissa bilda kan hjelpe deg litt, André.

E da meg du kjeme å ska ta bilde tå? Papinj va litt lyren itte middagsluren.

Vil du ha kaffi? (Sjølsagt vil eg da, da e no ikkje helt tefeldigt atte eg kjeme ditta belet)

Hei, pappa! Kosa du deg i ditta voksenbryllaupet?

Han Torleif.

Ikkje so mykje kokkelure atte no...

Ops. Her har da vist sneke seg inn et bilde tå han Henning og han André når dei ete is i Sissel sin konfirmasjon i 1986.

Dissa gevira henge norapå siloane. Da e likso for å skremme hjorten so han ikkje går inn i hagen og trakka i bedda. Ditta e papinj si rast......

...og so her har vi André si.

Viss du er for ung te å kjøpe bil, so kan du no lage ein. Ditta e et resultat tå André sine Reodor Felgen tendensa.

...og viss du ikkje har råd til vannski, so går da òg an å lage. Virka fint dissa her...

Båten.

Det er flott å padle rundt øyene en vakker sommermorgen sammen med en likesinnet.

Svartenaustet. Ikkje so svart lenger, men stadig like myteomspunne. Det var her vi* fekk den første spede innføring i vaksenlitteratur, blant anna (vi røkte no litt òg). Oppe på lemmen var det flott innreda med veggar av tjukt bomullssegl og golv av gammal hampenot. Ei økt her kunne høyrest slik ut: (Det er han Kjell som les:) " Jeg kysset henne heftig og tok.. ." Mens ho Vivian bryt inn: "Da heite altso "jei" , ikkje "jeg"". So språkkunnskapane va på plass!

Ein annan gong so viste da seg atte han André låg her inne og sov ein tidleg sundagsmorgon. Trøtte, veit du.

Zzzzzzzzzzzz....

* Vi, kem e da?

 

Bengt Ronny Landøy sitt heimlengtarkiv

Endeleg, Bengt. Her kjem heimlengtsida di. Set deg godt til rettes og inn fram lommekluten, dette er sterke saker!

Hei, her kjeme du ja. Vi har venta på deg! Bengten si strålande blide mamme.

Ho mamma i kjent positur. Kjeramikktoppen må pussast...

....og då bruka vi ditta stoffet her!

No vart du vel svolten, hæ?

"Fiskebolle på yndlingsgaffel mot kveldshimmel", heiter dette biletet. Han Bengt Ronny kan nemleg ikkje ete middag med anna reiskap enn akkurat denne gaffelen når han er heime. Det er ein solid, om enn ikkje akkurat pen, gaffel dette her. So vi forstår deg no litt òg, Bengt.

Da vakje so månge brora heime når heimesideskrivarinna var på besøk, men eg fant ein bitteliten ein so sat inne i hola si og spelte playstation . Han sakna storebroren sin og gle seg masse te han kjeme heimatt.

Hei, Bengt Ronny! Du er den tøffaste fetteren!

Åh.......no tenkje eg da seig på....

Ke so e tids?

Sjå kor fint ho mamma har pynta til påske! Egg og greier.

Det er ikkje mange som har vore her og observert, men sikre kjelder seier at dette er ein av Bengt sine mest brukte hekkeplassar.

Da e ikkje sikkert du va klar øve da, Bengt, men du sakna faktisk hinnje Reidun litt, òg.

Bengt, Kim og Arnt Willy tidleg nittital.

 

 

Gro Værøy Thune sitt arkiv.
Da er lenge sidan ho Gro har ønskt seg heimlengtbilder her, men no skal da verte ei råd med da. Da har drege i langdrag da heimesidefotografane gjerne ville ta nokre bilde innomhus og, men kvar gong da har vært ein anledning so har da ikkje vært nokon heime. No har barndomsvenninna, Anne Britt Sandøy, teke affære og besørga heimlengbilde til ho Gro.
 

Her er bilde av barndomsheimen, det blå huset.

Her er bilde av bua. Heimesideskrivaren er ikkje sikker på kven av buene da er, men da veit nok ho Gro.

Bilde av båten

I 1982 starta gjengen som gjekk i 6-9 klasse ungdomsklubb ( Krokjin) på loftet i bua til Gro. Her er bilde frå opningsdagen. Anne Britt er fotograf og Gro sit framme som nummer 3 frå venstre, begge like vakre i dag som for snart 24 år sidan.

Bilde av gjengen i "Krokjin" frå 1982. Her gjekk da i kortspel, dans og moro; mens Freddy Kristoffersen og Åge Aleksandersen ( "Dains me dæ"--) spelte for fulle mugga i bakgrunnen.

Jonsokafta i 1986. Får ein ikkje heimlengt av ditta bilde so skjønna ikkje eg. Båttur og grilling i Sørværet. Gro og Monicha Landøy på bilde.

Hanne, dotter til Gro, sit på trappa til barndomsheimen til Gro.Bilde er teke i 1998 eller 1999.

Bilde frå da felles utdrikkningslaget til Gro og Tove Alden. Linda, Elin, Sølvi, Gro og Tove står og mimrar framfor grisehuset til Merkuren. Tema for kvelden var vistnok " På gjengrodde stier". Her fekk dei ikkje lov å leike når dei var små, difor leika dei her mest mogeligt.

Her er lektyren som ho Gro elska å lese når ho budde på Værlandet. Ho las vist "Sagaen om Isfolket" både framlengs og baklengs fleire gonger i dei dager, og da gjer ho kansje enno for da heimesideskrivaren veit.

So var vist ho Gro fryktelig redd for sauer. For at ho skal få ei skikkelig skrekkblanda frydefull heimlengt so har heimesideskrivaren teke med ein sau og. For at ikkje inntrykket ikkje skal verte for sterkt so har han funne eit bilde med ein innegjerda sau.

So eit bilete frå då ho Gro var lita og uskyldig, ho sit helt til venstre. Dei andre uskyldigheitane er frå venstre; Anne Britt, Laila og Inge.


 

Birte Nikøy sitt arkiv.
Ho Birte sit oppe i Sandane og lengtar heim av og til stakkars. Ho har ytra ønske om å få heimlengt bilde her på heimesida, og da skal ho selvfølgelig få. Sjølv om da var berre katten " Sprocket" som var nemnt som heimlengtbilde, so tok no heimesidefotografen bilde av mamma og han. Håper ikkje heimlengten vert ødelagt av den grunn. :o)

Her ligg "Sprocket" på senga til Birte og venter på at ho skal komme heim.

Senga til Birte med "Sprocket" fint dandert i midten. Heimesideskrivaren likar ikkje å snakke stygt om utsjånde til verken folk eller dyr, men han håper no at ho Birte med tid og stunder finn noko finare ho kan ha med seg i senga.

"Sprocket" i trappa. Han lurte nok på om da var ho Birte som kom, men so var da berre ein kjedelig heimesidefotograf so stod dar i gongen.

Her har ho mamma dandert seg på tigerteppet i godsofa'en. Ditta er vistnok yndlingsplassen til Birte, so ho mamma må pent finne seg ein annan plass å dandere seg når ho Birte er heime.

Her er plassen under trappa der ho Birte brukte å sitte å leike seg når ho var lita. Hadde ho gjordt noko galt so plasserte ho seg i all stillheit med leikane under denne trappa, so her sat ho vistnok mykje.

Henning og Eli Kristin sitt arkiv

Huset i Landøyna dar han Henning vaks opp.

Ho Mamma sete synnja i veggjinj og nyte septembersola. "Han Henning? Ke da? Har han flytta for godt no då??"

Fjøra nede i Vågen dar han Henning ofte fylte sine barnesko, for ikkje å seie støvlar.

Ei mobilrekning i frå Telenor som han Henning må komme heimatte å betale.

Her e alle medaljane so han Henning har hengande i glaset på rommet sitt. Sikkert for å imponere damene.

Faderen sin nesten nye Volvo som han Henning, ikkje utan ein viss sarkasme, kallar for "Smykkeskrinet". Kan det ha ein samanheng med at han ikkje får låne den?

Her heng han Henning saman med dei usedvanleg vakre, intelligente, snille, flinke, morosame og blide systrene sine. Ein svoger og ein nevø kan vist også skimtast her.

Denne plakaten heng på innsida av døra til kleskåpet hass Henning. Kan dette vere grunnen til at han har flytta til Bergen?

Her har vi papen til ho Eli Kristin og so ho Eli Kristin og so mamma til Eli Kristin. Dei set utanfor butikken på Værlandet og kosar seg med ein is i det fine været medan ho Siri tek bilde av dei. Ho mamma til Eli Kristin skal vistnok lage noke av dei beste fiskekakene so finnst har eg høyrt, både i radio og på folkemunne.

Og her har vi jammen han Henning sjøl i eigen rufsete person. Det er nok ho Siri som er fotografen her òg.

Denne katten heiter eigentleg Nigger. Den var Henning og ekskjerasten Elin sin ein gong i tida. Ho mamma fekk foreldreretten til katten plutseleg. Samstundes skifta katten namn til "Balljfri". Det kan vel ha noko med eit besøk hos vetrinæren å gjere.

Her har vi ein tallerk med gryn og mjelk.


Eldrid og Gunvor Fedøy sitt arkiv
Eldrid og Gunvor har nettopp oppdaga denne heimesida, og noko av da fyrste dei såg var at
her måtte dei jammen santen få seg eit heimlengtarkiv. Og da skal dei selvfølgelig få.

Huset som ho Eldrid og Gunvor kjem frå.

Søster Runhild og venninna Janette står på kjøkenet og laga seg litt mat, svoltne og slitne etter å ha kjørt som galninga med påhengsmotor heile dagen.

Broderen Arnstein lurte litt på kva slags retning han skulle sjå. Sjå i taket sa fotografen og so han gjorde.

Mamma Gunn Torill og pappa Arne i harmonisk samarbeid med å kople opp PC'n på nytt kontor. " Dinna blå ledningen kor skal den ska tru?"

So har ho mamma registrert at summetonen er vekk, og at han pappa nok har surra litt med ledningane.

Mamma og pappa i eit ørlite meir anstrengt samarbeid om å finne att summetonen.

Summetonen har komme til rette og PC'n virka fint. Mamma, pappa, søster og bror har slengt seg i sofaen mens dei spekulerer på kor tid desse to kjekke jentene, Eldrid og Gunvor, kjem på besøk neste gong.

Alette Fedøy sitt arkiv
Han Trond, kjærasten hennars Alette, meiner bestemt at ho Alette treng nokre heimlengtbilde.
Her har heimesideskrivaren nytta seg av Pernille som fotoassistent.
 

Her har vi tantebarnet til Alette. Etter kva bestemor Målfrid seier so er da vist da vakraste so har vært født til dags dato. Ho Alette stakkars var so snårete og forkjøla at ho ikkje reiste heim denne helga, så då vert da vel ekstra koselig for ho å få nokre bilde av tantebarnet so ho kan kose seg med inn i mylja hostekulene.

Tantebarnet, her ca 5 veker gamalt, nyter livet og slapper skikkeligt av i da nye teppet so ho har fått hos ho Alette. Ei lita solstråle, og so ein ser så er da faktisk ei sjelden solstråle på utsida av vindauga og. ( So sjelden at da må nevnast kor tid : 01.10.05. 11:35:27)

Her er huset, på Grånåsa, dar ho Alette vaks opp

Inne i huset held broren Ruben på å snekkere for harde livet

Broren Daniel sit litt meir avslappa i solveggen

Daniel og kjærasten Maria i full aktivitet med å stappe i seg is

Ein av kattane på Grånasa, den andre var ikkje å oppdrive

Eit par av hønene på Grånåsa

Bilparken på Grånåsa

So er da bilete av Hittun-huset på Værlandet, der mamma Målfrid kjem frå

Her er alle velkommen

Eller kansje da er dette som er Hittun-huset. Heimesideskrivaren er litt usikker her, men ho Alette veit da no

Her har tante og søskenbarn ete seg so trakkande fulle av natronkake at dei er heilt salige. Men da er no sikkert ei natronkake igjen til ho Alette kjem på besøk og

Her sit ho mamma lettaren henslengt i sofa'en, da tek på å ete so mykje natronkake

Hans Kristian Kjempenes sitt arkiv
Han Hans Kristian sit borte i Stavern og lengta heim både titt og ofte. Heldigvis so har han ho Anita dar, som trøsta han
når heimlengten vert for stri.

Her er heimplassen til Hans Kristian

Nei då, da er ikkje Osama Bin Laden so har søkt tilflukt i Bulandet, sjølv om skjegg og kamuflasjeklær kunne tilseie da. Ditta er han pappa Kristian so har dressa seg opp til å ta ein tur å sjekke laksenota, eller på hjortejakt eller noko sånt.

Mamma Oddhild sit og mimrer over gamle bilete i fotoalbumen. Jammen er han fin han dar gutungen, ja ja i alle fall når han var liten.

Hans Kristian og søstra, ho Heidi. Som ein kan sjå so har han dei fleste tennene i behald enno

Hans Kristian klar til å byrje på sin første skuledag.

Flink til å gjere lekse var han og, da vert nok noko stort tå dinna karen ein gong skal du sjå

Allison Landøy sitt arkiv

Vi smelta heilt av Allison sin førespurnad og gjekk sporenstreks ut i Landøyna for å fotografere Allison sine barndomstrakter. No var det ikkje so lett å få tatt bilde inne, for foreldra hennar Allison dei held til i Førde, likevel håpar vi at desse vakre fotografia kan gje den stakkars Allison litt trøyst opp i all elendigheita som storbylivet i Paris antagelegvis fører med seg....

torhild3.jpg (53522 byte)

"Hei, Allison!" seier den gode naboen. Ho har mikrobølgeomn, brød og Internett....blant anna. Dessutan har ho ekstremt grøne fingrar. Det kan ein sjå på dei nydelege blomane ho har dyrka fram i hagen til foreldra til Allison...

lovetann1.JPG (128393 byte) lovetann2.JPG (129140 byte)

allihus.jpg (140360 byte) allinabo.jpg (130478 byte)

I dette huset vaks Allison opp

alliutsikt.JPG (136577 byte) alliutsikt2.JPG (134401 byte)

Her er utsikta frå tunet der Allison leika då ho var lita

allitante.JPG (124838 byte)

Her har vi ei tante og ei kusine som høyrer Allison til. Dei gledar seg til ho kjem heim.

allionkel.JPG (118362 byte)

Og jammen santen fann vi ein onkel også som vi kunne ta bilde av.

 

 

Monica Kjørvik sitt arkiv
Monica er frå Atløy, men mora og halve slekta ellers kjem frå Bulandet. Ho Monica sit nede i Stavanger og lengtar etter slekta i Bulandet. Her har ho eit lite arkiv som ho kan trøste seg med.

Tante Oddlaug står i kassen på butikken, like blid og smilande som alltid.

Tante Olla har ein latter som einkvar bryggesjauar kan misunne ho, her er ho midt inne i ei sånn latterbye. So avslutta ho latterbya med " Ååhååå duue, din toske"

So er ho tante Olla i full sving med butikkarbeid, mens ho fundere over korleis da går med den stakkars tanteunjen nede i Stavanger. Et ho mykje sunne frukt og grønnsaker skal tru?

Bestemor Bjørg har fått besøk av heimesidefotografen. Da var ikkje tale om å få noko bilete før hårsveisen var behørlig dandert.

Bestemor Bjørg sit på altanen å kosa seg.

Bestemor Bjørg står og beundrer bilete av Monica. " Jammen er ho fine den dar jentungen, skal tru om ho har da fint og om ho oppfører seg fint. Håper ho kjem på besøk snart."

Oddvar Kjæmpenes sitt arkiv.
Dama hans Oddvar, ho Lena , meiner bestemt at han Oddvar treng nokon heimlengt bilder.
Da er tydelig at han Oddvar har funne tak i eit skikkelig fornuftigt kvinnfolk, so her er heimlengt bilete til Oddvar.

Han pappa Steinar står og myser mot sola. " Ka pokkers slags fotograf er ditta?"

Pappa'en har fått dei kule solbrillene på seg og har fått litt meir tillit til fotografen.

Ho mamma Kjellfrid står og lurer på korleis da går med gutungen. Jammen godt at han har eit vetigt kvinnfolk so passa på han.

Ditta er ikkje ei rødmåla fjøl som har reke på land, da er båten hans Oddvar. Itte kva den gravande heimeside -journalisten har funne ut, so er da ikkje fyrste gongen dinna båten står på land.. Da skal være plass til fleire folk ombord, men dei bør være små. Han pappa Steinar har og vore ombord. Resten av dagen brukte han vistnok til å komme seg derifrå igjen, og helsa har ikkje vore den same sidan.

Her er huset han Oddvar har vokse opp i. Itte kva den stadig gravande heimeside-journalisten har funne ut, so er da antakeligvis her fyren blei laga og.

Barndomsheimen hans Oddvar sett frå Sandøylykta.

Her står han Oddvar og ho Lena på Halsøyhågen og nyt utsikta.

Liv Torill sitt arkiv
Ho Liv Torill som opprinnelig kjem frå Sandøyna i Bulandet har ynkst seg heimlengtbilete for lenge sidan, i november i fjor. Heimesidefotografen har ikkje hatt båt på sjøen før no. So endelig kan ho Liv Torill få bileta sine.

Mamma Oddny og katten står i døra og lurer på slags fotograf som fer å slenge rundt novene.

Mamma og katten går og lurer på kor tid ho Liv Torill kjem på besøk neste gong. Dei håper da vert snart. Katten skulle foresten vore klypt igjen, og da er vistnok ho Liv Torill som er beste frisøren i so måte.

Her er leikestaua ho Liv Torill hadde når ho var lita, her fekk ho servert graut kvar lørdag. No står leikestaua dar tom og einsam, ventar berre på at ho Liv Torill og grautskåla skal komme attende.

Barndomsheimen hennas Liv Torill sett frå Sandøylykta.

Grethe Hillersøy sitt arkiv
Grethe har reist so langt vekk da går an å komme utan å bruke romskip. Ho sit på motsatt side av jordkloden, nemlig i Australia. Men ho har ikkje gløymt Bulandet eller gjengen heime for da, og heimlengten slit i skrotten av og til. Her er nokre bilete ho kan trøste seg med i dei verste heimlengt riene.
Ikkje nok med da at ho Grethe sit i Australia so har ho ein bror som sit på New Zealand.
Han får no mimre litt øve bileta han og.

Her er huset hennas Grethe heime i Bulandet.

Minstebroren, Geir Inge, står i døra og lurer på kor tid ho Grethe kjem heim.

Mamma har begynt med våronna. Ho står i moldhaugen og mumler om at her skulle no ho Grethe vore å hjelpt til.

Pappa i full sving med middagen.

Pappaen framfor PC'n for å sjå om da har skjedd noke nytt på hi sida av jorda. For å komme i rette stemningen har han tredd ein koala-bjørn på hovudet. So var da berre å finne ut kor den hersens Internett- tasten var igjen.

I kjelleren går bestemor og bestefar rundt å spekulerer på korleis da går med den jentungen nede i Australia.

På butikken går tante Liv og lurer på korleis Greth'a har da. Har ho nok graut-ris dar nede skal tru?

Wencke Kjæmpenes sitt arkiv
Ho Wencke sit oppe i Alta. Der har ho vore i mange år, og har slege seg ned med kall og unga.
Men uansett kor ho lika seg i Alta, so riv og slit heimlengten i skrotten av og til. Her har ho Wencke nokre bilete som ho kan trøste seg med.

Her er huset ho Wencke var oppvokst i.

Utsikt frå barndomsheimen hennas Wencke mot Gåsevatnet.

So utsikta frå barndomsheimen mot Alden.

Her er ho mamma på veg til butikken i den nye bilen sin.

Her er da siste bilete heimesidefotografen rakk å ta av ho mamma før ho forsvant i fullt driv nedover bakken so steinspruten stod.

Her er storebroren, Arve, med den nye sjarken sin.

Og her har han onkel Tias teke seg ein tur for å inspisere vidunderet.

Storebroren tel øve dagens fangst av sjøkreps. Han får no fryse ned litt so ho Wencke får smake litt når ho kjem heim.

Nina Rogne sitt arkiv
Ho Nina Rogne har flytta til Bergen, og dar vert ho støtt og stadigt
angrepen av heimlengel.
Her er nokre bilde som ein får håpe kan lette kvardagen hennar litt.

Her er huset til ho Nina

Her er døra som slepp ho Nina inn i huset sitt.

Og jammen står ho mamma i døra og lurer på korleis da går med ho Nina dar inne i byen. Skal tru om jentungen oppfører seg fint

Mamma og tante Pippi står på Gjørøy Kletten og speider sørover i verden dar ho Nina held til.

Mamma og Pappa står her og gleder seg noke grusomt til Nina kjem heim til jul, her omtrent skal juletreet stå og.

Her er døra til barnerommet hennas Nina. På døra har ho skreve utløp for frustrasjoner opp igjønna tidene. Eg skal ikkje nevne kva som er skreve. Pappegøya på bilete har i alle fall mista både nebb og forstand øve dei raserianfalla som har foregått seg i denne døra her.

Katten "Stuemora" gjer seg eigentlig katten i kven som er heime berre ho får mat. Men ekstra koseligt er da no når ho Nina står for matstellet og kosen.

Siri Landøy sitt arkiv.
Ho Siri Landøy sit og inne i Bergen og lid av akutt heimlengt.
Her er trøstebilde hennas Siri.

Sommerbilde av hytta i Vorneset.

Ei alltid like fin, smilande og blid Siri har vært på fisketur og middagen er bjerga.

Siri og papen med kaffi og fenalår på Storerånen, Alden i bakgrunnen

Hytta hennas Siri på Værlandet. Heimeside fotografen tok bildet med stor fare for å verte teken som ein tjuv og kjeltring der han luska seg langs med andre husnover og igjønna skog og kratt.

Siri og geita i Verholmen.

Siri på toppen av Halsøyhågen.

Her er ho Siri på Gjørøylykta

Siri på ein av sine mange sykkelturar mylja Bulandet og Værlandet

Spreke Siri på god vei opp til Høkletten

Siri på toppen av Høkletten

Utsikt sørover frå Høkletten

Siri er flink til å fotografere blomer. Her er eit lite knippe blomar frå sommeren 2008

Ruth Lillian Kjempenes sitt arkiv.
Ho Ruth Lillian sit oppe i Trøndelag og lengtar heim.
Her er nokre trøstebilder til ho.

Her er huset i Bulandet som Ruth Lillian kjem frå.

Her står mamma i døra og lurer på når Ruth Lillian kjem på besøk neste gong.

Her heng bilde av Ruth Lillian på veggen i gangen.

Ho mamma sit å mimrer i fotoalbumen.Da er nesten so tårene strøymer på når ein tenkje på alle gledene dinna jentungen har bidrage med opp igjønna tidene.Når da gjeld bekymringane ho har bidrage med so er dei glømde for lenge sidan.Vel vel, i alle fall glømde inntil vidare.

Her er dåpsbilde av Ruth Lillian. Skikkelig hissig ser ho ut her, men vi som kjenner ho kan underskrive på at ho har komme seg mykje med åra. I alle fall vist ho får da som ho vil.

Ho er i alle fall skikkelig blid når da er julaften.

Her skal ho begynne i 1. klasse

So har mamma fått nok av heimesidefotografar og vil komme seg i hus att.

Maria Landøy sitt arkiv
Ho Maria sit inne i Bergen å lengta heim. Tida nærmer seg mot jul og då vert vel heimlengten ekstra stor.
For at ho Maria ikkje skal verte heilt ødelagt av heimlengt so har vi laga eit lite bilde-arkiv til ho her.

Når ho Maria kjem heim til jul so skal alle julekakene være på plass. Her står Mamma,Pappa,Lea og Anna å jobba med saka.

Mamma og Pappa står og gleder seg nesten skvett ihjel til jentungen skal komme heim til jul. Her bak skal juletreet plasserast og.

Her heng adventkalenderen. Ho Maria er inne i bydn no ,men før i tida so hang da pakka til ho og her.

Her er døra inn til barnerommet hennas Maria. Ho har markert territoriumet sitt godt med klistrelappar og advarsler. Vist ein skal fylje alle påbod som heng her so vert da ikkje mange friarar som slepp inn forbi denne døra, men kansje ho har modifisert seg litt med åra.

Broren til Maria. Da er ikkje råd å få fred for heimesidefotografar nokon stader.

Trond Nikøy sitt arkiv.
Heimesidemakarane har  fått ei liste so langt som eit vondt år og vel so da, på kva Trond kunne tenkt seg å ha med i heimlengt arkivet sitt. Ynskjelista dekka heile Bulandet og halve Værlandet, eller var da motsatt, so heimesidefotografen får ta litt no og litt då. Her er no ein start.

Huset som han Trond eig i Bulandet.

Vestervon som han Trond har vore med på sjøna.

Magne og Liv og katten. Ho Liv har foresten bursdag same dagen bilete vart teke. Åra bit ikkje på ho Liv, ho er like ven og vakker som heimeside-skrivaren hugsar henne frå då han var i tidelig pubertet.

Her sit Asle og Målfrid og kattane, eg husker ikkje kva kattane heiter i farten.

Svigermor og hønene. Svigerbeistet, som han Trond kaller ho Målfrid, torer ikkje eg nevne eingong.

Her sit Alette og Daniel på kjøkenen.Alt rotet på bordet er da ho Målfrid som står for, ho pakker for å flytte ned i bua.

Ongane i huset har fortrengt gamlefolket, so no skal Asle og Målfrid flytte ned hit.

Her er Grånåsa mens heile halve Njord gjengen held hus her i slutten av mai.

Grøftekanten der kan Trond pleier ta seg ein snarvei. Heimesidefotografen er ikkje so lokalkjent i denne grøfta so han har teke bilde frå trygg avstand.

Onklane på Norheim var ikkje so lette å fotografere, so heimesideskrivaren har juksa litt og funne eit gamalt bilde.Frå venstre står Erling, mor Borghild, på armen Trygve, Turid, far Edvard, Bjørn framfor faren, Torolf og Atle.

Anita Søreide sitt arkiv

Her er eit bilete av Kalvøyna på Værlandet som ho Anita kan ha å sjå på

Henning Nordstrand sitt arkiv
I fylgje ho Ida-Lina som han Henning bur i lag med so treng han heimlengtbilder han og.

Huset i Bulandet der han Henning er fødd og oppvaksen.

Mamma står i døra og lurer på kor tid han Henning kjem på besøk neste gong.

Ho mamma held på med julevasken på kjøkkenet, mens ho gleder seg noke voldsomt til å treffe Henning til jul.

Elise Landøy sitt arkiv
Ho Elise går på skule inne i Sogndal. Dar trivest ho no vist godt, men da er no ikkje berre berre å sitje langt inne i ein fjordtarm når ein er vant med åpne havet ute på Landøyna.
Her er trøstebilde til ho Elise når heimlengten tek overhand.

Her er huset hennas Elise

Her står mamma i døra og lurer på om ho Elise kjem på besøk snart.

Og her har jammen pappen dukka opp og, sjølv om lumbagoen herjer med kroppen.

So måtte pappen tilbake i sofaen, da er nok best å vente på ho Elise herfrå når ein er so sterkt plaga med lumbago.

Her er foresten grøfta som skaffa pappaen lumbago

Her er rommet til ho Elise klart til ho kjem heim på besøk.

Her heng ho Elise på veggen saman med brorane sine.

Sofie Fedøy sitt arkiv
Ho Sofie går på medialinja på Sandane. Da er nok fint på Sandane men heimlengten gneg no litt av og til.
Her er trøstebilda hennars Sofie.

Her sit han Balder og myser, han lurer nok på kor tid ho Sofie kjem heim neste gong.

Balder og mamma sit og lurer på om ho Sofie har da fint dar oppe i Sandane.

Her har Balder'n gitt opp ventinga og tek seg ein lur i staden for.

Systra, ho Synnøve, savner og ho Sofie.

Mamma, pappa og Balder.

Pappen i full sving med middagsmaten.