Livet i hønsegården til den mannlege heimesideskrivaren.

Litt glimt frå hønselivet til gamle høner tilbakers frå starten 2006.

Litt hønemusikk frå da lokale bandet i Klukke-bu, Du må ha godt med  lyd på.
 
Nye innbyggera i hønsehuset til Kurten.

Hønsehuset har vore syrjele tomt i ett halvt års tid, sidan ein hønsehauk eller to, åt opp Gideon og Gråstjert. Berre "Høna til Eva" overlevde.
"Høna til Eva"  ville ikkje bu i hønsehuset etter den tildragelsen, og flytta først inn i garasjen. Når eg blei lei av hønseskjit der, så stengde eg den, og då flytta ho inn i kjelleren. Sidan har eg heldt på å stenge både det eine og andre, men ho finn seg stadig nye plassa å flytte inn, rundt huset. Skulle nokon gløyme å late att utgangsdøra, så tek ho med seg alt sitt pikk og pakk og flytta inn i huset ein eller anna plass.
Dei siste månadane har eg gitt opp, og ho har fått lov å bu i boda der sommermøblane står. Eg har laga ett lite hol der, slik at katten kan slappe av der inne. No har både katten og høna slappa av der saman, og det har gått fint. Men katten er ganske så renslig i forhold til høna, så eg har enno ikkje orka sjå korleis det ser ut der inne.
Høna er fin og snill og helt tam, så eg har ikkje hjerte til å jage ho tilbakers til hønsehuset helt åleine, og i alle fall ikkje å ha ho til middag eller noko sånt.
Når eg fekk tilbud frå Fosseheimen Naturpark i Viksdalen om å få ein hane som ho kunne ha til selskap, så var det ett kjærkomment tilbud, både for meg og høna. Vi fekk til og med ei høne i tillegg, med heim, slik at "Høna til Eva" hadde nokon å prate med og beklage seg til, når hanen ikkje oppfører seg slik høner vil han skal gjere, rydde og stulle i hønsehuset og sånt.
Den nye høna fekk navnet "Høna til Karina", sidan det er Karina Hetle Solheim som driv Fosseheimen Naturpark.
Alfred Bamse var med på turen òg, pluss at "Høna til Eva" sjølvsagt blei med. Vi kan liksom ikkje berre reise på "blind date", utan at ho det gjeld får være med på det.
Ellers kan vi anbefale en tur innom Fosseheimen Naturpark, kjekke folk og kjekke dyr, og flott natur.

Under her kan ein sjå litt bilder og tekst frå tildragelsen.
Sidan Alfred Bamse var med, så er teksten på bilda fortalt med hans ord.
 

Katten har vore da einaste selskap "Høna til Eva" har hatt siste halvåret.

Utanom kompisen Kurten då.

No er eg og "Høna til Eva" klar til å reise til Fosseheimen Naturpark i Viksdalen i morgen, for å få tak i en hane. "Høna til Eva" er litt nervøs siden det er lenge siden ho har vært borti hane, og i alle fall ingen frå Viksdalen. Eg prøver å berolige ho så godt eg kan, men eg er ikkje sikkert på ka eg skal sei siden eg ikkje er så vant med slike høne/hane ting. Eg foreslo at vi kunne sjå på fjernsyn, slik at ho fekk andre ting å tenke på, og det syntes ho var lurt. Her sit vi og ser på ett komedieprogram og diskutera vitsa vi ikkje skjønna nåke utav.

Eg og "Høna til Eva" er klar til å reise frå Bulandet til Fosseheimen Naturpark i Viksdalen, for å hente en hane til ho. Høna har vore ensom i over ett halvt år, siden en hønsehauk tok alle vennane hennars. Ho både gleda seg og grua seg. Skal verte kjekt med selskap, men ho har aldri vært borti haner frå Viksdalen før, så ho er litt usikker på korleis det går. Det er ikkje berre berre å reise på sånn "blind date".

Når en skal reise på bondegård så må en kle seg etter forholda. Eg stoppa i Førde for å kjøpe meg nokre kle som egna seg til sånt. Fjøs støvlane vart litt store, men eg er no godt fornøgd med hua min.

Manageren min kjøpte hue for å gli inn i bondegårds miljøet han òg. Men vist en skal på hønetur, så trur eg at han valgte feil bekledning. Han er no ikkje så bevandra i kulturelle og sosiale sammenhengar manageren min, som eg er då, så eg lest no berre som ingenting.

Då er eg klar til å køyre frå Førde på isete vinterveia.

Så er eg framme på Fosseheimen Naturpark og helser på ho Karina Hetle Solheim. Skikkelig koselig jente.

"Høna til Eva" får ta seg ett overblikk i hønsegården for å sjå om ho finn seg en kavaler ho ser seg syn med. Da vil sei, at da må no sjølvsagt være gjensidig kjærlighet då.

Det var en skikkeleg trivlig gjeng med høner. Her står vi å diskutera litt sånne høne/hane ting som ikkje egna seg for offentligheita.

Eg syntes denne karen såg ut som å være en fin kavaler, men Gullfasaner og høner passer vistnok ikkje som kjærester.

Eg foreslo denne Påfuglen òg, men "Høna til Eva" såg ikkje ut til å få nokre amorøse tendensa av han heller.

Når Karina kom med denne karen så kom det masse sånne kjærlige hønselyder frå "Høna til Eva", sa han falt tydeligvis i smak.

Karina spørte om ikkje "Høna til Eva" ville ha med seg ei venninne til Bulandet òg. Det kan no være greit å ha ei høne å snakke med og, når den første kjærligheten til hanen går over liksom.

Ei høne meldte seg frivillig med en gang, og var klar til å reise til Bulandet.

Så har eg meg en liten omvisning på Fosseheimen Naturpark. Her helser eg på ei kanin som er skikkelig stor og kosete, ho "Molly"

Her inne i fjøsen er da både esel og hest og kyr, Men dei var så store og skumle at eg torde meg ikkje lenger inn.

Smågrisane "Lucky". "Luke" og "Pumba" var skikkelig sosiale og koselige dyr. Den minste er "Pumba" og den vaks opp hos ei dame i Stavanger, og var vant med å ligge å sove i senga hennars. Når han kom til Fosseheimen Naturpark så vart han livredd for dei andre grisane, sidan han ikkje skjønte at han var gris sjølv. Han trudde han var enn sånn vanlig mennesklig gris som damene pleier ha i sengane sine.

"Lucky" gir labb når ho får mat, vist en spør ho om da. Ikkje lett å sjå her, men sånn er da no. "Pumpa" kan stå på to bein, og "Luke" kan gjere en kunst òg. som eg ikkje huska i farten :-)

Her helser eg på nokre kjekke hestar. Eg huska ikkje navnet på denne hesten, men vi vart i alle fall gode venner. Her fortel han meg en liten grovis om manageren min, som eg ikkje kan referere videre.

Moskusendene var skikkelig koselige dei òg.

Ho Karina har fleire slik lavo`er i naturparken sin. Her skal eg og manageren min inn å kikke korleis da ser ut på innsida.

Jammen hadde ho Karina gave til meg, en heil boks med honning. Eg kan berre anbefale Fosseheimen Naturpark i Viksdalen på da varmaste. Skikkelig godt og varmt var da inne i lavoen òg.

Manageren min var skikkelig fornøgd han òg. Masse gode skjeve med røykelaks og eggerøre, og kaffi og varm sjokolade. Hadde eg ikkje minna han på klokka så hadde han sikkert såte der i lavoen å ete ennå.

Ho Karina er skikkelig kreativ når da gjeld tapetesering på veggane. Her har ho begynt å tapetesere en vegg med ved, og da har ho vist tenkt å fortsette med på alle veggane.

No har eg komme heimatt til Bulandet og har dandert uteplassen til hønsehuset med mais, kinakål og kakebotn. Litt for enkvar smak, får berre håpe at hønsene kjem ut av hønsehuset snart.

For sikkerhet skuld så heng da plakater om den farlige nabokatten. " Høna til Eva" veit om han frå før, men dei frå Viksdalen må no få vite om han òg.

Her står dei og lurer på kem som skal tore gå ut først.

"Høna til Karina" var den første som torde gå ut. Her sjekka ho plakaten om den farlige nabokatten, før ho går videre. Eg syntes å sjå at "Høna til Eva" skubba ho ut, og så snart ho var ute så blei det ett sant spetakkel inne i hønsehuset. Eg har en mistanke om at "Høna til Eva" ville ha hanen for seg sjølv, for da kom typiske høne/hane lyder frå hønsehuset så snart ho her var ute.

Så er alle ute og ser seg rundt. Dei er nok trøtte etter ei lang reise i kvar sitt kattebur. Takk til Eva på Værlandet, Marianne i Bulandet og Aud på Atløy for utlån av bur.

Dei har så masse velkomstmat at dei ikkje klarer å bestemme seg kor dei skal begynne.

Her er dei nye innbyggerane i hønsehuset, bortsett frå han i midten då. Frå venstre ser vi den nye spreke hanen "Kurten", i midten den gamle og utgåtte på dato hanen "Kurten", og til høgre "Høna til Karina".


 
Hanen Gideon slit med såra stoltheit, trakkasering og nesten-kastrering.
(Lenger ned kan du lese mykje meir hønestoff)

Dei to gjenværande hønene i hønsegården til den mannlege heimesideskrivaren, Gråstjert og Høna til Eva, har lagt å ruga på egg i snart 3 månader no. Da er langt øve tida, så det har nok gått litt i surr for dei. Da er ikkje berre å ligge å ruge, skal det verte kyllinga må han Gideon inn i bildet for å gjere haneting. Gideon er pliktoppfyllande og prøver seg stadig vekk, med å utøve haneting, men det er ikkje så lett å komme til når hønene ligg å ruga. Ikkje er dei so mottakelige for kurtisen til Gideon heller, når dei konsentrera seg om ruging.
Her forleden dag mens heimesideskrivaren var vitne, så var da slutt på tålmodigheita til Gideon. Ruging eller ei, no fekk da tydeligvis være nok, han ville gjere haneting, og da med ein gong.
Han sette i nokre gaul for å manne seg skikkeleg opp, eller rettare sagt, "hane seg opp". Så tok han rennefart, og fauk inn i hønsehuset i ein rasande fart. Han skulle tydeligvis prøve å komme so brått på hønene, at dei ikkje skulle rekke å sei nei, før han hadde gjort seg ferdig med hanetinga sine.
Men stakkars Gideon, han var so hastig og lystig at da gjekk helt i surr for han. Høna til Eva og Gråstjert låg kvar sin veg, og Gideon sikta seg inn på Høna til Eva, som låg rett veg når da gjeld utøvelse av haneting.  Gideon hadde retningen inne, men han hadde nok teke litt for stor rennefart, so han klarte ikkje å stoppe før han havna på Gråstjert.
Då var han kommen so langt, at han tydeligvis fant ut, at da berre fekk stå til uansett. Han sette i gong med hanetinga sine, sjølv om Gråstjert låg feil vei.
Gråstjert er ei bestemt hønemor, og finn seg ikkje i alt. Ho stakk roleg haue sitt ut mylja beina til Gideon, vrei haue oppøve, og pikka han Gideon knallhardt akkurat dar hanetinga hans befinne seg.
Da vart ei remjing utan like frå han Gideon, og han forsvant utatt frå hønsehuset i same farten.
Resten av dagen, og dei påfyljande dagane, sat Gideon på taket av hønsehuset. Der remja han og bar seg, berre avbrote av nokre korte stunder, når han trakka rundt omkring og småsnakka med seg sjølv.
Heimesideskrivaren veit ikkje om da var smerte i hanetinga hans eller såra stoltheit, som medførte da lange opphaldet på taket., da var sikkert ein kombinasjon.
Til den bekymra lesar, so kan eg berolige med å opplyse at Gideon no har komme ned frå taket. Han har til og med fått utøve haneting i ettertid, så han fekk ikkje nokon langvarig skade.

Under her kan du sjå nokre bilde frå tildragelsen. Dei mest dramatiske sekundane vart ikkje fotografert, da gjekk altfor fort føre seg til at heimesideskrivaren klarte å reagere.

Klikk ein gong på bilda så vert dei større.

Her held Gideon på å manne seg opp, eller hane seg opp, til eit raskt og overraskande amorøst utfall.

Høna til Eva, nærmast, var målet for Gideon sitt amorøse utfall. Men da var Gråstjert, bakerst, som vart utsett for da amorøse utfallet.

Her står Gideon oppe på taket av hønsehuset og remja av full hals, og da pågjekk resten av dagen og litt til.

Her går Gideon rundt og småprata med seg sjølv, sånn innimylja remjinga.

Den observante lesar har kanskje lagt merke til at den mannlege heimesideskrivaren har brukt ein del tid oppe på taket sitt, den siste tida. Han vil på da mest bestemte få avkrefte at årsaka til da, er at han har vorte utsett for ei lignande tildragelse som Gideon. Er da nokon som har hørt remjing frå taket, så er da forårsaka av høgdeskrekk, og småsnakke med meg sjølv gjere eg no uansett, nesten heile tida når eg er oppe på tak.
Ein bitteliten julerapport frå jula i hønsegården, 2009.
(Lenger ned kan du lese mykje meir hønestoff)

Julafta 2009 feira 3 haner og 3 høner jul i hønsehuset til den mannlege heimesideskrivaren. Gamlehøna, "Gråstjert", var vekk sist eg kom frå sjøen. Truleg er da ein rovfugl som har hogge kloa i ho. Da stod ein svolten hauk av ein eller anna sort oppe i eit tre og glodde hin dagen, men itte att heimesideskrivaren glodde stygt tilbakers og trua med både da eine og andre, så har ikkje uvesenet vore å sett etterpå. Eg veit ikkje kva sort da var, men den hadde skikkelig spisse venger når den fauk, såg eg.
3 haner er litt mykje, så er da nokon som treng hane så er da berre å sei frå. Dei to som eg gir vekk er skikkeleg fine, full av fargar og godt humør, og så er dei eit halvt år gamle. Sjefen sjølv, Gideon, er sopassa sjef at han torer eg ikkje gjere nåke med.
Gideon har full kontroll på hønene og let ikkje dei to andre karane sleppe til med nokre sprell. Dei to andre held seg i lag og har danna sin eigen vesle rabbagast gjeng, som tusla litt for seg sjølv i skogen. Men snur Gideon ryggen til for lenge, so er dei frampå for å prøve seg med haneting på hønene med ein gong, med påfyljande juling frå Gideon.
Heimesideskrivaren har imidlertid oppdaga at rabbagast gjengen i skogen har putla med haneting likevel. Gideon lika å slappe litt av på morningen, før han går ut, mens rabbagast gjengen spring ut i skogen før da vert lyst.
Gideon er ikkje nokon råtestokk om morningen, han berre venta til alle tre hønene er ferdig med morgonstellet sitt, før han går på tur med alle tre samtidig.
Er heimesideskrivaren skikkeleg tidlig ute med matskåla om morningen, so har han observert at eine høna snik seg ut før dei andre, og spring ut i skogen til rabbagast gjengen, før ho spring i full fart tilbakers. Og da er ikkje berre ein høflighetsvisitt ho har føre seg ute i skogen den tutta.
Da hende seg at da vert litt vel mykje skrik og skrål borte i skogen på morgonkvisten, sopassa at Gideon oppdaga da, og då er da bråk og spetakkel utan like resten av dagen. Det hender til og med at Gideon er så sur at rabbagastane ikkje slepp innatt i hønsehuset om kvelden. Men etter ei ny natts søvn, så er allting glømt ser da ut som.

Julafta 2009 var no alle vel forlikte og sov fredeleg saman, innomhus, heile gjengen.

Her er nokre bilde frå julafta 2009.
Du må klikke på bilda for å få dei større.

Hønsehuset er fint pynta, og jammen ser da ut som om julenissen har vore her alt. Hua heng att på dørlåsen.

To haner og to høner, trakkande fulle i sukkerbrød, ribbefett og god julestemning.

Sjefshanen, Gideon, ser itte at ikkje dissa hanane under prøve seg på noko haneting. Yndlingshøna får sitte oppe attmed Gideon om natta, sånn at dei kan bedrive alle dei nattlige sysla dei finn forgodt, og ellers skjite i gjengen som sit under. Men han Gideon er snill og inkluderande når da gjeld høner, yndlingshøna byte han ut alt itte humør og tilgjengeligheit.
Så blei 6 lykkelige kyllingar redusert til 4 forskremde. Nok ein gong stor dramatikk i hønsegården til heimesideskrivaren.
(Lenger ned kan du lese mykje meir hønestoff)

Ei dramatisk kveldstund den 10.07.09, ca. i 22:00- tida dundra da på døra til heimesideskrivaren. Ungane, til turistane, som budde i rorbua hadde vore ein tur for å kikke på dei seks dager gamle kyllingane, og der i hønsegarden sat jammen eit pinnsvin og gnog på den eine kyllingen. Vel å merke var kyllingane søte, og til å ete opp, men da får no være måte på å gå bokstaveleg til verks.
Det blei full utrykning på kveldstunda, da er ikkje berre å komme å herje med høna og kyllingane til Kurten og tru at da går upåakta hen.
Pinnsvinet var ganske fornøgd, feit og fin, med to kyllinga innabords. Pinnsvinet fekk seg ein tur same vegen som kattane får når dei jaga hønene mine. Dei er foresten utruleg flinke til å symje dissa pinnsvina.

Mor til kyllingane, "Høna til Eva", og kyllingane vart plassert og låst inn i da gamle hønsehuset. Her får dei berre være til kyllingane har passert pubertetsalderen og vel so da.

Her er nokre bilde frå seansen.
Du må klikke på bilda for å få dei større.
 

Da er ikkje nok å ha advarsel om Gråtass, når all verdens dyr er ute itte hønene mine. Skulle eg hengt opp advarsel om alle skumlingane, så hadde da ikkje vore nok tre i skogen til å henge opp plakatane på. I bakgrunnet eit mett og fornøgd pinnsvin.

Da ser truskyldig ut, men inne i magen ligg to av kyllingane mine. Pinnsvinet prøvde å late som ingenting, mens da spytta ut nokre plagsomme kyllingdun og rapa fornøgd.

Her er dei fire resterande kyllingane bjerga inn i da gamle hønsehuset.

Høna til Eva studera omgivelsane, og såg tydelegvis fornøgd ut.

Kyllingane lir ingen nød i matveien, her er da mais og pommes frites som står på menyen. Men dei torer ikkje ete før mamma, høna til Eva, har pikka på maten og godkjent kvaliteten.

Så er maten godkjent og kyllingane hiv seg i pommes frites'n

Etter middagen passa da med ein liten høneblund, kyllingane har gjømt seg under mamma'n.

Utanom mais og pommes frites, så fekk kyllingane ca. eit kilo åme og makk i løpet av dagen, vel å merke eit kilo på kvar kylling kvar dag. Servering av åme og makk stod barnebarna til Harald Hillersøy for, frå venstre Malin, Dina, Stian og Vilde. Dei grov og serverte heile dagen, so da var ikkje problem å være forskremd kylling når dinna gjengen passa på.
Høna til Eva har gjort ein kjempeinnsats i helja. 04.07.09
(Lenger ned kan du lese mykje meir hønestoff)

Høna til Eva, som ein kan lese meir om under her, har brukt Nordsjøpothelja til nok skikkeleg vetigt. Ho har klekka ut ei røys med kyllinga. Meir reportasje om saka vil nok komme seinare.

Den fyrste kyllingen kikka forundra ut i den nye verda. Foreløpig består verda hans av bakstussen på høna til Eva og kameralinsa til heimesideskrivaren, men han/ho såg ut til å være fornøgd med da.

Gideon spasera nervøst i hønsegarden, mens han venta på korleis da går inne i fødestova.

Seks kyllinga har komme til verden, og på egga å døme so er ikkje høna til Eva ferdig med klekkinga enno.

Jammen er dei små og fine dissa kyllingane, da er berre å håpe dei får øveleve skumle turisthunda og rabiate nabokatta. :-)
Den mannlege heimesideskrivaren har fått høne hos Eva.
(Lenger ned kan du lese mykje meir hønestoff)

Heimesideskrivaren var på folkeaukeseminar 1. og 2. mai på Værlandet. I den forbindelse var han nett ein kort tur innom puben på Værlandet fredags kvelden.
Der traff han Eva, ho var inspirert av folkeaukeseminaret og syntes i tillegg synd på Kurten som knapt nok har ei høne att. Eva ymta frampå om Kurten kunne tenkje å få høne hos ho, ei frisk og livlig ei.
Kurten slo sjølvsagt til på da tilbodet, slike tilbod sei han aldri nei til.
Under her kan du sjå litt bilde om då Kurten fekk høne hos Eva.

Du må klikke ein gong på bilde for å få da større.
 

Eva ynskjer oss velkommen inn i hønsegården

Hønene til Eva er skikkeleg tamme og lika å verte klådd på.

Heimesideskrivaren vert alltid litt forvirra når da er mykje høne rundt han, så da var ikkje lett å velge ut ei.

Her er høna som vart valgt ut, og ho blei straks døypt Eva.

Johannes og Ola var godt fornøgd med høna til Eva, ho Eva.

Johannes viser fram den nye høna til resten av gjengen. Dei var ute i skogen og kosa seg, så Eva fekk ikkje so mykje oppmerksomheit til å begynne seg.

Her et dei kveldsmat. Eva har ikkje komme heilt inn i gjengen enno, dei er litt beskjedne dissa hønene.

Gideon var snart frampå og skulle markere seg. Han såg lyst på å få ny høne i hønsegården, han brydde seg ikkje lenger så mykje om dissa to andre gamle hønene som var der frå før. Men uansett kor mykje han prøvde så måtte han legge seg åleine, da var ikkje berre å komme dar å gjere haneting fyrste kvelden nei. Ei prinsippfast høne ho Eva.
Den mannlege heimesideskrivaren har knapt nok ei høne att.

Den tidlegare livlige og hønetallige hønsegarden til den mannlege heimesideskrivaren er no blitt til 1,5 høner og ein redusert hane.
Heimesideskrivaren ser med misunnelse på hønsegarden til Liv og hønsegarden på Grånåsa, dar ser da ut til å være fred og fordrageligheit, og trygge lykkelige høne året rundt.

I fjor sommar trippa da 11 lykkelige høner og to forskrekka kalkunungar rundt i skogen på Vadøyna. No er da berre høna Gråstjert som er uskada, om enn noko psykisk redusert, Valla som er halvveis oppeten og Gideon som har fått den store halestjerten sin redusert til to fjøyr.
Kalkunungane vart funne flytande på sjøen, oppned. Truleg jaga på havet av kattar eller mink. Her er da minken som er hovedmistenkt sidan det var eit slikt udyr i nærområdet i den tida. Minken døde seinare av blyforgifting men i seinaste laget for kalkunungane.

Dei 4 kyllingane som blei fødd i fjor sommer forsvant i løpet av hausten og vinteren, den siste i februar i år. Heilt utan spor. Her er da katten Gråtass og kompisen Artur som er hovedmistenkt. Dei plukka seg ut ei stakkars høne og jaga den, til den hoppa på havet i forskrekkelsen, Gråtass er sjefen og Artur gjere so han får beskjed om. Sjølv om eigarane betvila at dissa snille englereine kattane utøve noko vold så er da nok vitneobservasjona om tildragelsane til at Gråtass og Artur alltid vil leve eit farleg liv så lenge dei bevega seg inn i skogen på Vadøyna. Får heimesideskrivaren tak i dei så fyk dei på bortaste havet nokre sekundar seinare, uansett kor englereine dei ser ut.

Yndlingshanen Labbetuss forsvant sporlaust i februar. Da låg berre to nokre svarte fjøyr att, pluss ein masse kattespor i snøen. Den snille naboen Steinar hjelpte då heimesideskrivaren med å få tak i nokre feller som fanga udyr levande, med da resultat at to kattar fekk seg ein flygetur på bortaste havet.

Då blei da fred i hønsegarden ei lita stund.
Så gjekk da ei par veker i fred og fordrageligheit. Heimesideskrivaren trippa fornøgd ned til hønene sine i to tida for å gje dei noko god mat, og hønene trippa imot han like fornøgde. Dei kikka på ham med eit godt ømt høneglimt i auga og var særs nøgd med godsakene dei fekk. Litt før klokka fire skulle heimesideskrivaren ta seg ein tur for å hente posten, og då blei han møtt med eit forskrekkelig syn. Hønsegården flaut i fjøyr øve alt, og inni låg Klukki med eit hol i brystet og tom for da meste. Dei andre hønene sat forskremte inne i ein krok i hønsehuset og hadde alt anna enn gode ømme hønseglimt i auga. Anjelina hadde til og med fleire sår på ryggen etter eit eller anna udyr.
Onkel Tias har sett ein mystisk fugl som har lurt rundt hønsegarden min på morgonkvisten, og på eit fjernsynsprogram kjende han den att som ein hønsehauk.
Nota i hønsegarden vart strama enda meir til, så det var berre eit ytterst lite hemmelig hol hønene kunne passere. Og så slapp dei ikkje ut utan tilsyn.

Då blei da fred i hønsegarden ei lita stund til.
Heimesideskrivaren reiste til havs og påska kom med masse glade påsketuristungar og heimehøyrande ungar som kikka etter hønene. Påska medførte og turistar med kjekke snille hundar. Store hundar er ofte kjekke og snille så lenge dei ikkje et opp folk eller dyr, og vert haldne i band når da ikkje er eigarar som passa på.
Ein slik kjekk og snill hund fekk gå laus utan band og tilsyn, fordi den vanligvis ikkje åt verken folk eller fe. Men årsaken til at han ikkje åt opp alt i sin vei var vel fordi han ikkje har tilgang på slikt vanligvis.
Nok om da, utyskje kom og glefsa i seg alt han fant. Anjelina som hadde to sår på ryggen etter hønsehauken, vart so maltraktert at da var berre dei to såra på ryggen som var heile ittepå. Valla vart halvveis oppeten, men leve ennå. Ho er naken i bakre halvdel, og ser noko maltraktert ut ellers. Men ho et og går på normalt vis, så heimesideskrivaren har ikkje hjarte til å avlive ho så lenge ho ikkje har tydelige lidelsar utanom å være flau, naken og misbrukt på skjendeleg vis.
Gideon har og fått ei skikkeleg glefse i bakstussen, men da er mest stoltheiten da har godt ut over. Kanskje litt meir og, sidan han ikkje eingong har prøvd å bedrive yndlingsaktiviteten sin sidan, klatre på høner og gjere haneting.
Gråstjert ser ut som ho har bjerga da meste, utanom vetet.

Hundeeigarar er som katteeigarar, dei fornekta realitetane. Hundeeigarar står i ei sky med hønsefjøyr mens kjøt slintrene frå hønsene dryssa ned frå greinene, småungane er i sjokk etter massakren dei har sett og hunden sit å pirka seg i tennene med den største fjøyra han fekk tak i, og så betvila dei at da er den snille bisken som har herja her. Utruleg.
Ja ja, freden har no senka seg øve hønsegården endå ein gong, får vi håpe.

Under her kan ein sjå restane av høneflokken til den mannlege heimesideskrivaren.
 

Gideon er enno sjef i den noko reduserte hønsegarden. Han har fått ei glefse øve halepartiet han og, men på rein trass set han restane av halefjøyra til værs når folk eller høner ser på. Når han skal sove og ingen ser, heng alt nedøve i ei syrjeleg utsjåande slufsa.

Valla stakkars vart omtrent kledd heilt naken av den galne turisthunden som var her i påska. Ho er utan fjøyr på heile bakstussen, og liknar mest på ein slik broiler ein finn i frysedisken på butikken. Men ho et og spasera rundt, så eg har ikkje hjerte til å avlive ho, får berre sjå korleis da går med stakkarsa.

Stakkars Valla, ho er ikkje som ho var i sine velmaktsdager. Før var ho sjefshøna og no er ho skambeten og halvveis broiler. Men i motsetning til navnesystra si so er denne Valla audmjuk og forsagt etter all rundjulinga ho har fått.

Her er dei siste hønene i hønsegården. Gråstjert, Valla og Gideon. Dei er forskremte og held seg mest i hus, men kjem tillitsfullt trippande når heimesideskrivaren kjem med mat til dei. Da er stort sett berre han dei stoler på no til dags.

Gideon likte godt å henge på ryggen til Valla og gjere haneting før i tida, og Valla likte i grunn oppmerksomheita sjølv om ho kjefta litt av og til. No når Valla er fjøyrlaus bak, ser da ut som Gideon synes ho har vorte litt for vulgær for han. Da er spennande med da som ein so vidt skimta, men når ein ser alt så er liksom spenningen vekk. Ikkje ulikt andre hanndyr innanfor pattedyrslekta.

Anjelina stakkars vart ikkje berre sjåandes ut som ein kokeklar broiler, ho vart ikkje sjåandes ut i da heile tatt. Her har lausbikkja verkeleg teke seg laus i gastronomiske og patologiske studiar. Stakkars Anjelina.

Klukki fekk mat hos heimesideskrivaren klokka 2 om ettermiddagen. Då var ho glad og fornøgd og såg på heimesideskrivaren med da mest kjærlige og fornøgde hønseblikk da går an å oppdrive. Klokka 4 såg da slik ut i hønsegården.

Da var berre ein liten åpning inn til hønsegården, men da var nok. Ein hønsehauk hadde rett og slett komme seg inn, ribba Klukki og tømt ho for innmat og ellers alt vedkommande hadde lyst på. Onkel Tias har sett ein mystisk fugl i nærheita, og han kjente den att som ein hønsehauk når han såg same sorten på fjernsyn.
Kurt'n har fått hjelp med å få orden på hønene sine. (2008)

No har den mannlege heimesideskrivaren fått hjelp til å navnsette alle hønsene sine.
Alle hønene lever og har da fint enno, sjølv om både katten Gråtass og ein kompis av han som heiter Artur, har prøvd så godt dei kan å få livet utav dei.

Da er berre å stikke bortom for å helse på hønene, dei held til rundt hønsehuset i skogen på Vadøyna. Men ta helst ikkje med nokon morderiske kattar.

Når alle hønene/hanane har fått navn og hønsehuset er skikkelig målt og pynta, so vert da høgtidelig åpning dar alle er velkomne. Hønsehuset må vel målast rødt, men da må verte veir til da fyrst.
Åpninga skal verte behørligt annonsert på førehand. Sikkert i mars, april, mai eller juni ett eller anna år.

For å få med seg heile historikken om fjørkre'a på Vaineset so må ein nesten og lese om åpninga av Klukkebu , forsvinninga av Brynhild , begravelsen til Svanhild  og Alberta på havet. So har den kvinnelige heimesideskriverska vore innblanda i høne dramatikk ho og.

Litt lenger ned her kan ein sjå bilde av hønene til Kurt'n.
Under her kan ein sjå bilde av høner og hønehus. Navna på hønene kan ein sjå og.

Du må klikke ein gong på bilda for å få dei større.

Her er nokre stemningsbilde frå julafta 2008

Hønene sjekker ut den julepynta hønsegården. Dei klukka stillt med kvarandre, kikka på den mannlege heimesideskrivaren, og rista på hønsehaua sine. Eg tolka da slik att da var eit tegn på att dei var fulle i julestemning.

Anjelina og Klukki har ein liten intern samtale om kva dinna pyntinga skal bety. Maiskolba og kål hengande i tråda har dei sans for, men julekule og glitter skjønna dei ikkje noko av, da kan no ikkje etast.

Anjelina og Klukki trakkande fulle i julestemning.

Gideon sikta seg inn på ein julestemningmaiskolbe.

 
31.08.08  Labbetuss har blitt far, Gideon har det fint og ein kylling har forsvunne.

Fyrst nokre glade nyheiter.
Lenger ned på sida kan ein lese om att hanen Labbetuss har reist til Værlandet for å prøve seg med amorøse haneting på høna til Eva. No har dei amorøse hanetinga medført familieforøkelse, da kan ein og lese om på heimesida til Værlandet ride og aktivitetsgard. Litt bilder kan ein sjå under her.

Det har vore litt bekymring om hanen Gideon sin tilstand på gjesteboka. Den mannlege heimesideskrivaren pleie slå Gideon i haue med ein kjepp kvar gong han prøve seg med haneting opp etter føtene til heimesideskrivaren, men som ein kan sjå av bilda so har ikkje Gideon teke skade av da. Da går verst ut øve føtene til heimesideskrivaren som ein og kan studere på bilda under her.

So ei sørgelig nyheit.
Da starta med at den mannlege heimesideskrivaren tok seg ein spasertur i Jotunheimen for å gjere seg sprek og friluftsaktig. Heime skulle da ikkje være noko problem med å passe på høner, haner og kalkuner vart da opplyst, mens den mannlege heimesideskrivaren kjempa seg øve Besseggen.
Da fyrste heimesideskrivaren fekk opplyst om når han kom heim var att da hadde vore nokre kjekke katta på besøk, Gråtass og Artur, men alt var under kontroll.
Da andre han oppdaga, til stor forundring for dei andre, var at eine kyllingen var sporløst forsvunnen. Kyllingen har enno ikkje dukka opp, og har nok sikkert vorte mat for dissa "kjekke" kattane.
No skal den mannlege heimesideskrivaren reise til havs att snart, og tida på sjøen skal han bruke til å spekulere ut ei sinnrik kattefelle som skal skremme vete utav alle morderiske katteskinn som finnast i omegn. Detaljert tegning og omtale av fella kjem nok seinare.

Den eine katteeigaren er observert på butikken i da siste, mens han har kjøpt kattemat med "KYLLINGSMAK"!!!!!!! Navn skal ikkje nevnast, men da er ikkje rart om Gråtass har fått smak på delikatessene i skogen på Vadøyna når han får slik servering.
Er da nokon som ser eigaren til Gråtass med ein boks kattemat m/kyllingsmak, so vennligst fortel han kva fyljer da kan få i nabolaget. Hjelpe da ikkje med snakk, so ta boksen frå han. Hjelpe ikkje da heller so er da berre å kontakte den mannlege heimesideskrivaren, han er flink til å kjefte og flink å springe fort når da trengast.

Ellers må da berre nevnast at den mannlege heimesideskrivaren har katt og, den ligg berre å kosa seg rundt omkring. So studera den kyllinga og høne med ei våkent, intelligent og barmhjertigt blikk ei lita stund, før den søv vidare. Da har sikkert noko med oppdragelse å gjere korleis dissa kattane oppføre seg.

Er da nokon av eigarane til Gråtass eller Artur som vil ha gratis kattemat til kattane sine resten av katteliva deira, so er da berre å gje beskjed. Den mannlege heimesideskrivaren har vore på internett og funne ei oppskrift som gjer att dei aldri meir kjem til å trakkassere fjærkrea hans. Oppskrifta inneheld mykje kyllingsmak og tunfisk, dessutan noko som heiter Superwarfiner. So er da ein dash med Rodenticid og Pesticid på toppen.
 

Da er ein skikkelig hjerteknusar Labbetuss har hjelpt til med å lage til.

Her ser ein den stolte mor.

Anita vart skikkelig "forelska" i den nye kyllingen, og da ser ut som om den følelsen var gjensidig.

Labbetuss, so stolt som ein hane kan verte.

Gideon i all si prakt.

Gideon og hønene kosa seg med kakebotn og nykokt makaroni. Dei får kakebotn og nykokt makaroni som lørdagskos når den mannlege heimesideskrivaren er heime. Ellers kjempa dei stort sett for livet mot aggresive katta.

Som alle kan sjå so har ikkje Gideon teke skade av å få eit slag i haue med kjepp, sånn av og til

Dinna maskuline og hårete leggen tilhøyrer den mannlege heimesideskrivaren. Som ein kan sjå so set Gideon spor itte seg når han går til angrep på leggane mine, so eit nakkadrag med ein kjepp må han berre forvente.


21.08.08 Litt hane/høne/kalkunstoff

Hanen Silas har fått ny heim. Hanen til Astri har vorten eten opp av ein katt, dermed spredde frustrasjonen seg blant hønene i hønsgarden. Da er ingen gong den mannlege heimesideskrivaren er så hjelpsom som når han høyrer det er frustrerte høner i nærområda, so han stilte ein av hanane sine til disposisjon med ein gong. Da var to hana att i flokken, Gideon og Silas. Den mannlege heimesidekrivaren ville helst gje vekk Gideon, då den kan være litt agressiv og remja mykje. Gideon er ikkje so tam, men da kan komme seg av at den mannlege heimesidekrivaren har slått han i haue med ein kjepp nokre gonger, då Gideon har gått angrep på beina hans. Silas er rolig og gemyttelig, ganske tam og stillfaren. Men heimesideskrivarungen Johannes ville helst gje vekk Silas, då den ikkje oppførte seg heilt i tråd med hans moralske normer, overfor hønene. Johannes har observert at Silas berre lurer seg innpå hønene, glefser tak i nakkeskinnet på dei, hiv seg på og gjere slike haneting. Gideon virka meir slik at han spør om lov fyrst, før han set i gong med haneting. Eit vektig argument som gjorde at Silas blei sendt på Værlandet i staden for Gideon.

Så har det komme to innbyggarar til i skogen på Vadøyna, dei held seg i da gamle hønsehuset og er to kalkunar. Eit av kvart kjønn ( trur vi). Da er berre å komme med navneforslag i gjesteboka.
Så har kyllingane vokse litt sidan sist, da er berre å komme med navneforslag her og.
Litt bilde av dei og under her.
 

Astri og Silas fann tonen med ein gong.

Silas fant seg godt til rette blant dei fine jentene på lærarrommet. Vanligvis er Asgeir einaste hanen i korga her, men Silas trivdes godt med å være stedfortredar.

Etter kvart kom da so mange fine jenter inn på lærarværelse, at da var best å plassere Silas i transportkassen hans, før han begynte med noko utagerande adferd.

Eva er ikkje spesielt glad i fjørkre og heldt seg litt på avstand. Silas kom og so bardust på ho Eva stakkars, at da enda opp med gåsegud og hjerteklapp på dei begge to.

Den omsorgsfulle mannlege heimesideskrivaren sjekka opp i hjerteklappen til Eva. Egentlig vart han so oppteken med å kjenne itte, at han har gløymt om da var nokon hjerteklapp, men da får han berre sjekke oppatt i ved ei seinare anledning

Tias var hjelpesmann under transporten av Silas, til Værlandet. Tias lurte fælt på kor pappøskja kom frå, da var so mange ukjende navn på øskja.

Silas har komme fram til hønehuset hos Astri. Føtene hans hadde sovna under transporten, so han raga rundt nokre sekundar før han peiste ut gluggen i bakgrunnen for å sjå kor han hadde havna.

Ei natt i ei pappøskje og ein tur på lærarrommet hadde tydligvis virka inn på hormonane til Silas. Han hivde seg i aktiv og utagerande hønekurtise med da same.

Itte aktiv og utagerande hønekurtise smaka da godt med litt mat. Hønene sprang i hus for å få fred mens Silas remja som han aldri har gjort før. Silas såg ut til å være svært fornøgd med sin nye heim, so får vi håpe den nye heimen er fornøgd med han.

Her er dei to nye innbyggarane i skogen på Vadøyna. To kalkuna utan navn enno.

Kalkun nummer 1 er antageligvis hann, sidan den er størst. So har den lenger og meir raud hals. Den mannlege heimesideskrivar har ikkje meir vet på kalkuna, enn at da godt kan hende da her er ei stor langhalsa hokalkun.

Kalkun nummer 2 er mindre av vekst og har ikkje so utprega "kalkunhals".

Kyllingane har vokse seg større og har overlevd alle fire. 2 av dei har begynt å få kam, so da er trulig at da er 2 haner og 2 høner. Men da er enno for tidelig å sei da sikkert. Kyllingane er navnlause enno og, so da er berre å komme med forslag.

Ein fredag midt i Nordsjøporthelga 2008 kom da 4 nye innbyggarar til hønsegården.
Gråstjert, som ein kan lese meir om litt under her, forsvant for nokre veker sidan. Etter nokre dager vart den attfunnen  under eit tre saman med 10 egg. På fredag 4.juli, om morgonen, stod Gråstjert saman med 4 kyllinga og ein haug med kyllingsvoltne svartbaker rundt seg, utanfor hønsehuset. Gråstjert og kyllingane blei bjerga inn i da gamle hønsehuset, Klukkebu, og der kosa dei seg inntil dei var store nok til å klare seg sjølv.

So er da berre å komme med nye navneforslag :o)

 
 
Labbetuss har reist til Værlandet for å prøve å finne tonen med den amorøse høna til ho Eva.
 

Labbetuss sit trygt i fanget til Johannes, klar til å reise på Værlandet for å sjekke høne

Her helsar Labbetuss og Valborg på kvarandre, da såg ut til å være kjærleik ved fyrste blikk.

Labbetuss var litt sjenert og forskrekka til å begynne med. Han er stort sett berre vant med den mannlege heimesideskrivaren, så gamle grisa kjenne han til, men er ikkje vant med slike på fire bein

Labbetuss blei litt forskrekka av å sjå ein klargjort grill og, men den var heldigvis ikkje klargjort til ære for Labbetuss. Kjell har laga flott kosekrok, og her ser ein den nye grillen som skal være med på Veikingkonvoien.

Da gjekk ikkje lenge før Labbetuss og Valborg fann seg ein stille plass for seg sjølv. Her har dei lurt seg bort i skogen for å verte bedre kjent med kvarande.

Lurehøna Hjørdis
I og med at hønsegården i da siste har vorte heimsøkt av blodtørstige katta, såsom Gråtass og Artur, so har den mannlege heimesideskrivaren sett ut ei primitiv felle for å gjere eit forsøk på å fange nokon av udyra. Her kan dei sitte i bur til skjemsel og advarsel nokre tima, før dei får si velfortjente straff. Straffa består i ein luftetur gjønna lause lukta til dei havna på bortaste havet, so held dei seg vekk inntil dei har glømt heile seansen. Da er no tydeligvis ikkje so mykje med dei, for dei gløyme fort, spesielt Gråtass. I fella sit Lurehøna Hjørdis og gjer seg skikkelig attraktiv, for å lokke grakattane til seg. Lurehøna Hjørdis er forøvrig oppkalt etter eit liknande individ den mannlege heimesideskrivaren var bort i ein gong for lenge sidan. Er da nokon som er bortom og ser ein grakatt og ei lurehøne i eit bur, so berre la dei sitte dar til den mannlege heimesideskrivaren kjem for å ta eit overblikk øve situasjonen.

Siste 080308:
Da har visstnok vore ein del diskusjon om kven Lurehøna Hjørdis kan være oppkalt etter. Den mannlege heimesideskrivar vil no berre fortelje alle om at Hjørdis er eit fiktivt navn, da var da einaste navnet han kom på i farten som ikkje kunne knyttast mot nokon person som han kjenne og som dermed kunne føle seg ille berørt. For den som har lurt på dette so kan den mannlege heimesideskrivaren  berolige deg med att da ikkje er deg eg har i tankane (so vidt eg kjem på i farten då ). Er da enno nokon som lurer meir på ditta, so er da berre å skrive i gjesteboka. :o)

Siste240409:
Lurehøna Hjørdis sit og lurer ennå, men da er ikkje hjelp i. Ho lurer berre seg sjølv.
 
  
Eric Cantona
Den er rød, med litt mørk stjert. Rase er ukjent, men den har nok litt Silkehøne i seg trur eg.  Er rask og litt forsiktig. Har litt Sunnfjordsk lune. Er veldig forsiktig i starten, men når ho først kjem, so kjem ho fort og er vanskelig å stoppe.

Ditta navnevalget kom frå mailadressa til Jessica, men den mannlege heimesideskrivaren har ein mistanke om att da er Vegard som har valgt navn. Han ville ha navnet på plassert på nummer 3, som meir sannsynlig er ein hane, men da navnet var alt oppteke. Dinna høna her har begynt å oppføre seg meir og meir som ein hane, so heimesideskrivaren satsa på att den passa til navnet. Skulle den mot formodning begynne å legge egg, so får vi kalle den Erica Cantona.

Siste 080308:
Eric Cantona er nok eit lurt navn på denne høna, då da trulig er ein av fleire hanar i hønsegården. Kammen på haue har begynt å verte veldig stor og raud, og han har begynt å hisse seg litt opp når den mannlege heimesideskrivaren kjem med mat.
Da er vanlig att hanane vert litt sure vist andre kjem med mat, då da ligg i genane deira att dei skal ordne mat sjølv og so skal hønedamene komme springande etterpå. Da er nok ei genetisk arv mange kan kjenne seg att i. Eric er nok ein hane, so han slepp skifte navn.

Siste 190408:
Han Eric Cantona har fått ny heim og nytt navn. Hanen til Liv Gjørøy slo seg krakilsk og angreip ein liten unge forrige helg, og da var bortimot da siste han gjorde. Den mannlege heimesideskrivaren, Tias og Johannes stilte mannsterke opp og skaut den krakilske hanen. Han Eric Cantona har vore sist på rangstigen av hanane i hønsegården til heimesideskrivaren, han har ikkje fått lov til å rope kykliky på ein manndig måte, og han har ikkje fått kosa med hønene. Ho Liv fekk han Eric Cantona i byte for den krakilske hanen som vart skoten, og der har han teke seg skikkelig opp. No laga han kykliky lyda som ein hane skal og er vistnok godt fornøgd og vel forsynt på alle måta. Så har ho Liv døypt om han Eric Cantona til Kurt, utan att hanen kava seg so mykje opp med da.

Siste240409:
Lever og kosar seg med hønene til Liv.
 


Labbetuss
Den er heilt svart og har typiske trekk frå Silkehøne. Mjuke fjøyr og fjøyr heilt ned på beina. Den prøve å tøffe seg av og til, men spring fort når da vert trøbbel. So spring den med ei spesiell breid beinføring.

Synnøve Fedøy har valgt navnet på dinna hanen, og hanen er kalt opp itte gamlehanen til Målfrid

Siste 080308:
Labbetuss har begynt å peike seg ut som ein skikkelig individualist . Den er liten, hjulbeint og har alltid vore spesiell. Da er stor sannsynligheit for att Labbetuss er ein hane og, men da er litt usikkert då han ikkje har nevnt ordet kykliky enno. Når ein legg ut skikkelig god mat so samla alle fjørkrea seg rundt maten. Men ikkje Labbetuss, han spring vekk og står og laga merkelige lyda. Da er typisk for ein hane som skal passe på flokken sin, men so er han kanskje litt underdanig dei to andre hanane, Gideon og Silas som er litt større. Den mannlege heimesideskrivaren er no veldig imponert over kor individuelt dinna høna/hanen oppføre seg.. So er Labbetuss den første som går og legg seg om kvelden, gjerne fleire tima før andre.

Siste 250608:
Labbetuss har midlertidigt flytta inn på Værlandet. Høna til Eva har vore amorøs i lengre tid, utan å få utløp for frustrasjonane sine. Labbetuss har vore i same situasjon, då hønene til Kurten er for store til att Labbetuss heilt har fått da til som han vil. Dessutan har Gideon og Silas vore sjefa for da som har med amorøsitet å gjere i der i gården. Høna til Eva, ho Valborg, er av same størrelse som Labbetuss, og noenlunde av same rase, så dei fant kvarandre med ein gong. No nyt dei livet saman på Værlandet kjøyre- og rideklubb.

Siste240409:
Forsvant sporlaust ein februardag 2009. Berre to fjøyr igjen, slik som da pleier når tidligare høner har blitt jaga på havet av kattar.
 


Gideon.
Dette her er mogeligens ein hane, sjølv om vedkommande ikkje har sagt eit ord enno. Den briska seg litt saman men ein anna potensiell kvit hane, men da kan berre være rein pubertal krangel dei held på med. Rase er ukjend, men den har visse trekk av Jærhøns. Den utprega seg med lange bein, og so lika den å stå høgt i terrenget.

Bjørn Landøy har komme med eit velformulert forslag på navn til dinna hanen. Han meina att ein hane da ikkje kjem lyd utav må heite Gideon. Bestemor hans stod eingong på hågen og lytta itte ein båt som skulle komme. Båten som skulle komme hadde ein motor som heiter Gideon. Bestefar hans hadde tydeligvis ikkje mykje tru på dissa motorane, for han gå bestemora beskjed om att da ikkje nytta å stå på hågen å lytte itte ein Gideon for den gjekk aldri likevel. So ein hane som ikkje laga lyd, må då heite Gideon

Siste 080308:
Da er mykje feil ein kan av her i livet, blant anna å undervurdere dei som seier minst. Gideon  har vorte ein stor og særdeles storkjefta herremann.  Da er ikkje  noko tvil om att dette er ein hane og han gaula kykkeliky so snart han kan. Han har og vorte observert i stjerten på dei fleste hønene i flokken, dog berre med pubertal kniping og amatørmessig kjenning enno. Da er tydelig att han prøve å gjere seg  ferdig med ting fort , raskt og utan vidare diskusjon.

Siste240409:
Lever enno. Er merka både i halestjert og sjel etter angrep frå ein påsketuristhund langfredag 2009, men han torer no ennå å stikke haue utfor hønsehuset og gale litt av og til.
 


Valla
Dette er ei av dei 2 voksne hønene som blei med frå Austevoll, for liksom å halde ungdommen i sjakk. Ho er mest raud av farge, mens den andre voksne er litt mørkare. Ho her er tøff og er alltid den som kjem først fram for å sjå om da er noko spanande mat på gong. So gjer ho grei beskjed til dei andre om da er noko ho ikkje er nøgd med. Rasa er nok litt ubestemmelig, men ho har typiske trekk frå Orbington. Ditta er den mest sjefete av alle hønene, og minna i grunn Kurt'n om att da finnast mykje menneskelige trekk i hønene og.

Da er Eva Solum som har bestemt navn på denne høna, sjølv om ho ikkje er særlig begeistra for høns. Den mannlege heimesideskrivaren synes navnevalget passa perfekt i so måte..

Siste 080308:
Valla er sjefen i flokken, ingen tvil om da. Ho er den tammaste av alle, og den med mest autoritet. Når den mannlege heimesideskrivaren kjem med mat om morgonen so er da ho Valla som står klar til fyrts å få mat. Ho et frå neven og føl nøye med kva dei andre får. Er ho fornøgd sjølv, so får dei andre ete og. Er ho sur so får dei andre skikkelig bank, hanane inkludert, bortsett frå Kurthild då.

Siste240409:
Valla lever enno trass angrep frå ein galen påsketuristhund langfredag 2009. Ho er fjøyrlaus i akterste delen og sjokkskada i fremste delen, men er no i live enno.
 

Kurthild
Dette er den andre voksne høna. Ho er litt mørkare i fargen og har typiske trekk av Orbington rase i seg. Ho held seg alltid i bakgrunnen, og er veldig forsiktig og anonym. Litt spesiell i grunn. Når alle dei andre sit på vagle om natta, so sit denne her innerst i ein krok og nyt livet for seg sjølv. Kurt'n er litt svak for spesielle høne, so ditta her er egentlig favoritten hans.

Gunnvor Cassells, svigerinna til Kurt'n, ha bestemt navn på denne høna. I og med att da er favoritthøna til den mannlege heimesideskrivaren so passa navnet veldig godt.

Siste 080308:
Kurthild er nestledar i flokken so lenge ho held seg eit steg bak Valla. Når Valla er vekk so er da ingen som bryr seg om Kurthild. Så lenge Valla er nær so er Kurthild beskytta av Valla. Da er i grunn utrulig so mykje menneskelige trekk ein kan finne i hønene. Ellers so et Kurthild frå neven og er saman med Valla den mest tamme hønene.

Siste240409:
Kurthild var skranten og slapp nokre veker, og ein snørik februardag 2009 sovna ho stille inn.
 

Silas
Dette er den einaste høna som er heilt kvit, med litt gyllent skjer på ryggen. Da er ikkje sikkert da er ei høne eingong for den krangla mykje med den potensielle hanen, som er høne nummer 3. Den er tøff og uredd, so lenge høne nummer 4 har sjekka forholda først. Av rase ein  typisk Kvit Italienar vil eg tru. Når den krangla so står den iro og tek imot kjeft, mens alle nakkefjøyra røyse seg, litt typisk mannfolk i grunn.

Ruth og Øyvind Landøy har bestemt navn på denne høna. Silas er ein  albino i boka Davinci koden. Da er usikkert om Silas i boka var tøff, uredd og sto iro når han fekk kjeft, men kvit var han no i alle fall.

Siste 080308:
Silas har vokse opp til å verte ein av dei største i flokken, og han er definitivt ein hane. Han remja ikkje so mykje kykkeliky for då kjem Gideon og banka han, og prøve han å verte fyrst i matfatet so får han bank av Valla. Han står for seg sjølv av og til og røyse alle nakkefjøyra, men da er ingen som bryr seg. Den mannlege heimesideskrivaren kjenne seg godt att i Silas sin situasjon, han er råtøff  men da er ingen som merka da liksom.

Siste 210808:
Silas har flytta på Værlandet han og. Hanen til Astri vart eten opp av ein katt, og dermed har Silas overteke plassen hans. Litt reportasje om Silas sin nye plass finn ein lenger opp på sida.

Siste240409:
Lever og har da fint med hønene til Astri.
 

Klukki.
Denne har fått navn, og Johannes har bestemt navnet. Denne er nok ein Kvit Italienar for da meste, men har nokre svarte flekka som tyda på att andre gena har blanda seg opp i saka.Da er ei høne som er vill og ubestemmelig, ho sit i ro eit sekund og so fer ho i full fres i da neste.

Siste 080308:
Klukki er ei truskyldig og forskrekka høne. Ho er berre ei sånn ein får lyst å ta på fanget og være god med når ein ser ho. Ho er usynlig tilstedeværande på ein måte. Usynlig når alle er der, men veldig tilstedeværande når alle er vekk bortsett frå ho.
Litt djupt kanskje, men sånn er da berre med Klukki

Siste240409:
Var oppeten av ein hønsehauk ein solfylt marsdag 2009.
 

Anjelina.
Ei typisk Jærhøns som Sofie har bestemt navn på. Anjelina er veldigt nysgjerrig og kjem tuslande sjølv om dei andre spring sin veg, berre for å sjå kva som foregår liksom. Da er og den høna som roa seg fortast når ein tek ho i armane, ho lika litt kos.

Siste 080308:
Anjelina er ei ekte høne, og ei sprek ei. Når den mannlege heimesideskrivaren åpnar hønsegården om morgonen so flyg Anjelina og Gråstjert ut som om dei skulle være nokre flyttfuglar. Dog venta dei på Valla om ho skulle stå i vegen, ho er den absolutte sjef. Da er ei utrulig livsglede denne høna vise på morgonkvisten, og ho fyk gjerne opp i eit tre eller noko. Da vil sei att ho flaksa med vengane so godt ho kan, og so havna ho dar vinden bles, gjerne i eit tre. Ho et nesten frå neven, men stoppa alltid ein centimeter frå. So skrubba ho nebbet på bakken og ser på deg med dei mest truskuldige augene som finnast, og so må du berre kaste maten den siste centimeteren. Ei typisk høne.

Siste 240409:
Anjelina blei oppeten på brutalt vis av ein påsketuristhund langfredag 2009.
 

Gråstjert.
Endå ei typisk Jærhøns som Sindre har bestemt navn på. Den ligna mykje på Anjelina, men har ein mykje grå'are stjert, og er litt meir forsiktig enn Anjelina. Den roa seg fort i armane og lika kos og kløing i nakken.
 

Siste 080308:
Gråstjert er veldig lik Anjelina, men litt villare og meir utagerande kanskje. Da er ingen som flagra so mykje med vengene som denne høna, men ho tek ikkje av i luftlinje. Føtene går som trommestikke mens ho flagra med vengene so fjøyra fyk langs bakken. Ho er observert bak hønsehuset saman med Gideon, dar han nappa fjøyr frå stjerten hennars og vel so da, før Valla kom og ødela idyllen. Begge virka like sure på Valla, so da er mogelig att da er egg på gang.  Ellers so har ho akkurat same truskyldige blikk og nebbete tendensa som Anjelina.

Siste240409:
Gråstjert lever enno, men er forskremt og pjuskete. Ho har ikkje komme seg heilt etter sjokket på langfredag 2009 då Anjelina vart oppeten av ein påsketuristhund.
 

Her er da nye hønsehuset.
Plakatane ein ser på veggane er berre advarsla til hønene om Gråtass, so dei veit kva slags udyr dei skal passe seg for.
Da er berre å komme bortom å kikke på hønene.

Her står hønene i kø for å lære seg korleis Gråtass seg ut, sånn att dei kan springe å gjøyme seg med ein gong dei ser han. No vise da seg att da er ein annan katt som heiter Artur som er like morderisk som Gråtass. Den var godt i gong med å ribbe eine høna før Johannes kom til staden og fekk kontroll over situasjonen. So da er mykje å passe på .
Stemingsbilder av høner som kosa seg